Uzasadnienie
B. S. (dalej: "Skarżąca"), zastępowana przez zawodowego pełnomocnika, adwokata J. R., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej w skrócie: "WWINB"), opisaną w rubrum nin. postanowienia. Zaskarżoną decyzją została utrzymana w mocy decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] (dalej w skrócie: "PINB") z [...] marca 2014 r., nr [...], zatwierdzająca J. J. i J. J. (dalej jako: "Inwestorzy") projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działce nr [...] położonej przy [...] i zobowiązująca Inwestorów do uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu.
Z treści skargi wynika, że Skarżąca jest właścicielką sąsiedniej działki: nr 174 oraz że sporna jest granica pomiędzy działkami Skarżącej i Inwestorów. W projekcie zagospodarowania działki – inwentaryzacji budynku, załączonej do projektu budowlanego i przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w z dniu [...] sierpnia 2010 r. znajduje się błędne, w ocenie strony skarżącej, oznaczenie granic nieruchomości, albowiem działka nr 175 zwęża się w stronę ulicy [...], gdzie jej szerokość wynosi [...] m, a nie [...] m. Pełnomocnik Skarżącej zarzucił, że okoliczność ta nie spowodowała jakiejkolwiek przewidzianej prawem reakcji organów rozstrzygających sprawę.
W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając ten wniosek pełnomocnik Skarżącej napisał, że wykonanie decyzji może spowodować znaczną szkodę, bowiem określony przebieg granic nieruchomości wpływa na jej wartość rynkową, która w przypadku działki stanowiącej własność Skarżącej może ulec spadkowi. Zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego wywołuje również w istocie "szereg konsekwencji prawnorzeczowych".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek strony skarżącej, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Wstrzymanie wykonania aktów (czynności) zaskarżonych do sądu administracyjnego stanowi odstępstwo od generalnej zasady wykonalności takich aktów (czynności) i ma na celu ochronę strony skarżącej przed negatywnymi skutkami, które może wywołać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeszcze przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy przez sąd administracyjny. Teoretycznie ochrona tymczasowa obejmuje wszystkie akty i czynności podlegające kontroli sądu administracyjnego (art. 3 § 2 p.p.s.a.), acz zasadniczo dotyczy tych z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania.
Nie ulega wątpliwości, że zaskarżona decyzja WWINB, utrzymująca w mocy decyzję PINB w przedmiocie zatwierdzenia projektu zamiennego, nadaje się do wykonania w powyższym rozumieniu.
W związku z powyższym należy wskazać, że w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. to na stronie skarżącej spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, czyli że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewskazanie we wniosku takich okoliczności oznacza, co do zasady, brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd, uzasadniający oddalenie wniosku (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, uw. 11 do art. 61). Strona skarżąca powinna dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub negatywnych skutków trudnych do odwrócenia zależy orzeczenie sądu (por. postanowienie NSA z 07.04.2005 r., II OZ 201/05, CBOSA). Tym bardziej dotyczy to sytuacji, gdy – tak jak w niniejszej sprawie – strona reprezentowana jest przez zawodowego pełnomocnika: adwokata lub radcę prawnego.
W związku z powyższym Sąd stwierdza, że ani hipotetyczny, w żaden sposób w skardze nie uprawdopodobniony spadek wartości nieruchomości Skarżącej, ani równie ogólnikowo sformułowana możliwość powstania "szeregu konsekwencji prawnorzeczowych" wskutek zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego, nie uzasadniają w dostatecznym stopniu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu merytorycznej oceny tej decyzji przez Sąd. Ogólnikowość i sztampowość uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nakazują przypuszczać, że rzeczywistą intencją Skarżącej jest zablokowanie postępowania naprawczego prowadzonego w odniesieniu do nieruchomości Inwestorów. Natomiast na tle argumentacji skargi nie sposób dopatrzyć się występowania w sprawie realnego niebezpieczeństwa wyrządzenia Skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia, przy czym na mocy art. 61 § 5 p.p.s.a. uczynił to na posiedzeniu niejawnym.