Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 10 grudnia 2014 r. sygn. akt IV SA/Po 958/14 po rozpoznaniu skargi R.R. i B.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Ś. z dnia [...] lutego 2014r. nr [...] umarzającą w całości postępowanie w przedmiocie warunków zabudowy.
B.R. działąc w imieniu R.R. i B.P. złożyła wniosek o wykładnię uzasadnienia wyroku. W piśmie zawierającym sam wniosek o wykładnię wyroku jak i w piśmie stanowiącym jego uzupełnienie, skarżący odnosząc się do strony 9 uzasadnienia wyroku wnieśli o wykładnię wyroku z uwzględnieniem stanu prawnego faktycznego w zakresie do pełnoprawnego władania pasem gruntu o szerokości 8 m (pow. 122 m2) stanowiącego niewygasającą i bezpłatną służebność drogi ustanowioną wyłącznie na rzecz nieruchomości władnącej kw. [...], czego świadomość miał i ma R.W. wnoszący o warunki zabudowy na tym terenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej p.p.s.a.) sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Przedmiotem wykładni może być zarówno sentencja, jak i uzasadnienie wyroku.
Zgodnie z ugruntowanym poglądem zarówno orzecznictwa, jak i doktryny, konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. T. Ereciński (w:) T. Ereciński (red.), J. Gudowski, M. Jędrzejewska, Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego. Część pierwsza. Postępowanie rozpoznawcze, t. 1, Warszawa 2009, s. 581; postanowienie NSA z 26 lipca 2001 r., II SAB 57/98). Wykładnia orzeczenia powinna więc zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków, jakie orzeczenie to ma wywołać. Podkreślić należy, że wykładnia orzeczenia nie może jednak prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Wniosek o dokonanie wykładni nie może zmierzać do nowej oceny sprawy pod względem prawnym i faktycznym, a w konsekwencji do merytorycznej zmiany samego rozstrzygnięcia oraz jego motywów (postanowienie z 5 października 2012 r., II OZ 854/12).
Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na poszerzeniu uzasadnienia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy (por. postanowienia NSA z 6 kwietnia 2011 r., I OSK 1133/10, z 17 grudnia 2010 r., II OSK 1287/09; z 21 lipca 2010 r., II FSK 123/09; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 652). Wniosek o wykładnię nie może również stanowić polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (por. postanowienie NSA z 13 marca 2012 r., II GSK 1121/11). Istotą wykładni jest więc usunięcie wątpliwości dotyczących treści wyroku, w tym zakresu powagi rzeczy osądzonej, a przede wszystkim skutków, jakie ten wyrok ma wywołać, a nie ich zmiana, czy odmienne rozumienie.
W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu nie zachodzi taka sytuacja, która wymagałaby rozstrzygnięcia wątpliwości. Uzasadnienie wyroku z dnia 10.12.2014r. nie nasuwa bowiem żadnych wątpliwości, jest logiczne i spójne. Wojewódzki Sąd Administracyjny, uchylając zaskarżoną decyzję organu odwoławczego oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Ś. z dnia [...] lutego 2014r. nr [...], wskazał bowiem wyraźnie jakie były motywy i podstawy takiego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu zostały wyraźnie wskazane i opisane naruszenia prawa jakich dopuściły organy administracyjne orzekające w przedmiotowej sprawie.
Odnosząc się do treści wniosku o wykładnię wyroku wskazać należy, iż argumentacja zawarta w jego uzasadnieniu zmierza do uzupełnienia uzasadnienia
Powyższe jak wskazano wyżej nie mieści się w zakresie postanowienia wydanego na podstawie art. 158 p.p.s.a. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia