Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 czerwca 2010 r. skarżący wymienieni w sentencji wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Miasta S. z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru doliny rzeki M..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga M. L. podlega umorzeniu, ponieważ postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe.
W piśmiennictwie przyjmuje się, że umorzenie postępowania oznacza przerwanie i zakończenie postępowania sądowadministracyjnego z powodu zaistnienia w jego toku zdarzeń, które uniemożliwiają osiągniecie jego celu, albo powodują, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu staje się zbędne, a nawet niedopuszczalne (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M.Romańska. Wyd. 2 Lexis–Nexis Warszawa 2008). Bezprzedmiotowość postępowania "z innych przyczyn" występuje także gdy w toku postępowania przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia.
Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, bowiem rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] Wojewoda [...] stwierdził nieważność uchwały Rady Miasta S. z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru doliny rzeki M.. Prawomocnym wyrokiem z dnia 17 lutego 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 76/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę Rady Miast S. na powyższe rozstrzygniecie nadzorcze.
Wobec tego stwierdzić należy, że w obecnym stanie prawnym nie istnieje przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie.
Dlatego na podstawie art. art. 161 § 1 pkt 3 i 161 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w pkt 1 sentencji.
Skarga J. K. i A. K. podlega umorzeniu, ponieważ pismem z dnia 15 czerwca 2011 r. skarżący cofnęli wniesioną skargę.
Zgodnie z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący może cofnąć skargę, a cofnięciem tym sąd jest związany, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Mając powyższy przepis na względzie, Sąd uznał cofnięcie wniesionej skargi za dopuszczalne oraz skuteczne.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w pkt 2 sentencji.
O zwrocie wpisu (w pkt 3 sentencji) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.