Uzasadnienie
Postanowieniem z 8 lipca 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę skarżącego na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] w przedmiocie scalenia gruntów. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu 18 lipca 2008r.
Zarządzeniem z 22 września 2008r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy bez rozpoznania.
W dniu 7 stycznia 2009r. skarżący K. B.i wniósł do sądu wniosek o przywrócenie mu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, do wniosku dołączył sporządzoną przez niego skargę kasacyjną. W uzasadnieniu wniosku wskazała zaś, że o tym iż może wystąpić z takim wnioskiem dowiedział się dopiero kilka dni temu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Stosownie do treści art. 86 § 1 w zw. z art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z akt sądowych skarżący kwestionowane postanowienie otrzymał w 18 lipca 2008r. Dnia 16 lipca 2008r. wystąpił do sądu o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wniosek ten zarządzeniem z 22 września 2008r. został przez sąd pozostawiony bez rozpoznania.
W dniu 7 stycznia 2009r. skarżący wniósł o przywrócenie mu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, dołączając do wniosku sporządzoną przez niego skargę kasacyjną.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż kilka dni wcześniej dowiedział się że może wystąpić z takim wnioskiem.
Mając na uwadze powyższe należy wskazać, iż w brew stanowisku prezentowanemu przez stronę skarżącą, w sytuacji gdy występuje ona z wnioskiem o przywrócenie jej terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, obowiązkiem wnioskodawcy nie jest wykazanie kiedy dowiedział się o możliwości wystąpienia z takim wnioskiem, a wskazanie w jakim terminie ustała niezawiniona przez niego przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Okoliczność ta nie została w ogóle przez skarżącego wskazana.
Ponadto aby wniosek strony mógł zostać uwzględniony winna ona przy jego wniesieniu dokonać czynność której uchybiła. W rozpoznawanej sprawie skarżący zobowiązany był zatem wnieść skargę kasacyjną.
Zgodnie zaś z art. 175 § 1 p.p.s.a skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem, iż przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a).
Tymczasem skarżący, skargę kasacyjną sporządził osobiście. Z akt sprawy nie wynika zaś, aby był on podmiotem uprawnionym do osobistego jej sporządzenia, wymienionym w § 2 art. 175 p.p.s.a.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż w sprawie nie został wykazany brak winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, nie wskazano terminu w jakim strona dowiedziała się o ustaniu przyczyny uchybienia tego terminu, a ponadto do wniosku skarżący dołączył niewłaściwie sporządzoną skargę kasacyjną. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.