Uzasadnienie
P. Ł. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 29 lutego 2012 r. wynika, że skarżący przebywa obecnie w zakładzie karnym, gdzie nie jest zatrudniony ze względu na brak miejsc pracy. Nie dysponuje jakimkolwiek majątkiem, w tym oszczędnościami.
Należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie, po rozpoznaniu wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych, postanowieniem z dnia 7 września 2011 r. sygn. akt IV SA/Wa 1075/11 referendarz sądowy przyznał prawo pomocy we wnioskowanym zakresie, to jest zwolnił P. Ł. od kosztów sądowych.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
W pierwszej kolejności należało rozpoznać wniosek w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Zgodnie z art. 243 § 1 zd. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne (art. 243 § 2 ppsa).
Jak wskazano, postanowieniem dnia 7 września 2011 r. sygn. akt IV SA/Wa 1075/11, po rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomowcy złożonego w przedmiotowej sprawie, referendarz sądowy zwolnił P. Ł. od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. znak: [...]. Postanowienie to jest prawomocne. Zatem już od dnia złożenia wskazanego wniosku skarżący nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych w sprawie ze skargi na wskazaną decyzję Wojewody [...]. Należy podkreślić, że przyznane zwolnienie jest skuteczne od tego właśnie momentu poprzez cały dalszy tok postępowania, zarówno przed sądem pierwszej instancji - wojewódzkim sądem administracyjnym - jak i przed sądem drugiej instancji - Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W sytuacji wcześniejszego zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych na mocy postanowienia referendarza sądowego, nie jest on zobowiązany do ponownego ubiegania się o przyznanie prawa pomocy, jeżeli ma zamiar dokonać w postępowaniu czynności podlegającej opłacie.
W konsekwencji złożony przez stronę wniosek w z zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podlega oddaleniu.
Odrębnie natomiast należy rozpoznać wniosek w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.
Przebywając aktualnie w zakładzie karnym, skarżący nie uzyskuje dochodu. Nie ma także jakichkolwiek zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów, które mógłby spieniężyć w celu pozyskania środków na pokrycie kosztów postępowania.
Chociaż więc mocą postanowienia z dnia 7 września 2011 r. sygn. akt IV SA/Wa 1075/11 P. Ł. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie, to nadal nie jest w stanie wygospodarować środków na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika.
Należy więc stwierdzić, że spełnione zostały przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.