Uzasadnienie
A. W. w piśmie z dnia 3 kwietnia 2017 r. wniósł skargę na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. W skardze zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie adwokata.
W dniu 24 maja 2017 r. skarżący uzupełnił wniosek o przyznanie prawa pomocy, składając go na urzędowym formularzu PPF.
Wedle oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną (W. W.). Małżonkowie utrzymują się z emerytury skarżącego w wysokości 1.050 zł miesięcznie oraz renty W. W. w wysokości 517 zł miesięcznie. Jedyny należący do nich majątek to budynek gospodarczy oraz nieruchomość gruntowa o powierzchni 28 arów, będące obecnie przedmiotem licytacji. Państwo W. nie dysponują oszczędnościami, innymi zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami.
Wnioskodawca wymienił następujące źródła wydatków gospodarstwa domowego: koszty leczenia (100 zł), koszty rehabilitacji (250 zł), opłaty za gaz (150 zł), opłaty za energię elektryczną (200 zł).
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Uwzględniając wysokość dochodu A. W. i jego żony z emerytury i renty (w sumie 1.567 zł miesięcznie, co daje nieco ponad 780 zł na osobę), wykazane przez skarżącego źródła wydatków gospodarstwa domowego oraz aktualny poziom cen innych dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, jak wyżywienie, czy ubranie, należy stwierdzić, że środki pozostające do dyspozycji Państwa W. nie pozwalają na poczynienie oszczędności z przeznaczeniem na inne cele niż konieczne utrzymanie. Biorąc przy tym pod uwagę, że nie mają oni zasobów pieniężnych, ani nie dysponują majątkiem, który mogliby zbyć w celu uzyskania dodatkowych środków, należy stwierdzić, że A. W. wykazał, iż spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy wnioskowanym zakresie.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.