Uzasadnienie
D. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Środowiska z dnia (...) czerwca 2008 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Ponadto zwrócił się do Sądu o przyznanie prawa pomocy. We wniosku z dnia 29 lipca 2008 r. sporządzonym na urzędowym formularzu PPF, skarżący wskazał, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Podał, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z ojcem i matką. Rodzice posiadają mieszkanie spółdzielcze o pow. 48 m², z wniosku wynika ponadto, iż jest właścicielem działki o pow. 53 arów. Ojciec jest właścicielem samochodu osobowego marki Peugeot (rok Produkcji - 1990). Rodzice skarżącego uzyskują dochód z tytułu emerytury w łącznej wysokości (...) zł.
Przedmiotowy wniosek zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata przysługuje osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając przedłożony przez skarżącego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych Sąd wziął pod uwagę jego dochód, oraz opisaną przez niego sytuację rodzinną i majątkową. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż – zdaniem Sądu – wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Deklarowany przez skarżącego dochód - (...) zł przypadający na trzyosobowe gospodarstwo domowe - może wystarczyć jedynie za zaspokojenie niezbędnych życiowych potrzeb skarżącego oraz osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Zatem należało uznać, że poniesienie kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika we własnym zakresie, przekracza możliwości finansowe skarżącego.
W świetle powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, art. 254 § 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy, należało postanowić jak w sentencji