Uzasadnienie
Postanowieniem z [...] czerwca 2008r. Nr [...] Minister Środowiska, po rozpatrzeniu zażalenia D. P., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a w związku z art. 149 § 3 k.p.a, utrzymał w mocy postanowienie Marszałka Województwa [...] z [...] kwietnia 2008r. znak: [...] orzekające o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2004r.
Postanowieniem tym Wojewoda uzgodnił lokalizację inwestycji celu publicznego dla przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji bazowej telefonii cyfrowej nr [...] w miejscowości S. na działce nr [...].
Organ ustalił, iż powyższe postanowienie rzeczywiście nie zostało doręczone D. P., który pismem z 4 października 2005r., wystąpił o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt. 4 k.p.a, w sprawie nim zakończonej. We wniosku wskazał, iż o kwestionowanym rozstrzygnięciu dowiedział się od Z. G.- cyt: "przedstawiciela stowarzyszenia z R." w dniu 4 października 2005r.
W toku postępowania ustalono w oparciu min. o protokół przesłuchania świadka, że o kwestionowanym postanowieniu wnioskodawca dowiedział się w okresie pomiędzy styczniem a kwietniem 2005r, natomiast wniosek o wznowienie postępowania nosi datę 4 października 2005r. Zatem w ocenie organu nie został dotrzymany miesięczny termin określony w art. 148 § 1 k.p.a, co skutkowało koniecznością odmowy wznowienia postępowania. Jednocześnie organ wskazał, iż niezachowanie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania nie może uzasadniać brak wiedzy strony o znaczeniu prawnym faktu wydania omawianego postanowienia Wojewody. Termin jednego miesiąca biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do żądania wznowienia, a nie od dnia, w którym prawidłowo oceniła znaczenie tego uzgodnienia. Świadomość prawnego znaczenia dokonanego uzgodnienie nie ma wpływu na ocenę zachowania terminu przewidzianego w art. 148 §1 k.p.a.
Skargę na powyższe postanowienie, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego D. P., zarzucając mu pominięcie i zignorowanie zarzutów przedstawionych w zażaleniu.
Wskazując na powyższe uchybienie wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła, iż termin do wniesienia wniosku o wznowienie, należy liczyć nie od dnia w którym strona dowiedziała się o decyzji, lecz od dnia w którym miała możliwość zapoznania się z jej treścią i jej rozstrzygnięciem. W rozpoznawanej sprawie wobec niedoręczenia skarżącemu do dnia wniesienia skargi, spornego uzgodnienia, nie zna on nadal jego treści. Powoływanie się zatem przez organ na słowa skarżącego zaczerpnięte z jego przesłuchania pozbawione jest więc podstaw prawnych. Ponadto skarżący podniósł, iż organ odwoławczy zaakceptował błąd popełniony przez organ I instancji polegający na nieprzywołaniu art. 149 § 3 k.p.a.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd, rozpoznając skargę, ocenia czy zaskarżona decyzja lub postanowienie nie narusza przepisów prawa materialnego i postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 § 1 ww. ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Należy wskazać, iż wznowienie postępowania administracyjnego jest trybem nadzwyczajnym, umożliwiającym wzruszenie decyzji ostatecznej/postanowienia, a więc takiej decyzji, która na mocy art. 16 § 1 k.p.a. jest objęta zasadą trwałości decyzji ostatecznych. Z tego też względu wznowienie postępowania obwarowane jest szczególnymi wymogami formalnymi.
Podstawy wznowienia postępowania administracyjnego wymienione są enumeratywnie w art. 145 § 1 k.p.a. Wykładnia rozszerzająca podstaw wznowienia
Sygn. akt IV SA/Wa 1193/08 nie jest dopuszczalna (zob. wyrok NSA z 26 października 1999 r., IV SA 1739/97, LEX nr 47859).
Zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli:
- 1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe, decyzja wydana została w wyniku przestępstwa, decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27, strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję,
- 6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu,
- 7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2),
- 8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione.
Artykuł 145a § 1 k.p.a. stanowi, iż można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja.
Natomiast na podstawie art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 §2).
Wskazać należy, iż przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ administracji bada wyłącznie, czy wniosek taki oparty jest o ustawowe przesłanki wznowienia, enumeratywnie wymienione w art. 145 § 1 k.p.a. i 145a k.p.a., oraz czy został wniesiony z zachowaniem terminów wymienionych w art. 148
Sygn. akt IV SA/Wa 1193/08 k.p.a. Jeżeli przekroczono termin do jego złożenia lub wniosek nie wskazuje przesłanek do wznowienia postępowania, organ administracji wyda decyzję odmawiającą wznowienia postępowania.
W rozpoznawanej sprawie poza sporem pozostaje fakt oparcia przez skarżącego żądania wznowienia postępowania administracyjnego na przesłance wznowienia określonej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. Skarżący uważa bowiem, że został pominięty jako strona postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Wojewody L. z dnia [...] grudnia 2004r., uzgadniającej lokalizację inwestycji celu publicznego dla przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji bazowej telefonii cyfrowej nr [...] w miejscowości S. na działce nr [...]. W ocenie jednak organów z wnioskiem o wznowienie niniejszego postępowania wystąpił on z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 2 k.p.a.
Zgodnie z art. 148 § 2 k.p.a. termin do złożenia podania ze wskazanej przez skarżącego przyczyny biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Cytowany przepis art. 148 § 2 k.p.a. jest klarowny i jasny - ustawodawca liczy bieg terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania nie od daty doręczenia rozstrzygnięcia (jak np. termin do wniesienia odwołania określony w art. 129 § 1 k.p.a., czy termin z art. 111 § 1 k.p.a. do żądania uzupełnienia decyzji), lecz od dnia, w którym strona dowiedziała się o danej decyzji, tj. powzięła wiadomość o istnieniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu (wyrok NSA z dnia 3 lutego 1998 r. w sprawie sygn. akt I SA 769/97). Powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest pojęciem tożsamym z doręczeniem decyzji. W pierwszym przypadku chodzi o informację o wydaniu decyzji, w drugim o czynność jej doręczenia. Artykuł 148 § 2 nie wymaga dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. faktu doręczenia decyzji, której dotyczy żądanie wznowienia.
Bieg tego terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji. Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie nawet od źródła, z którego pochodzi informacja (por. wyrok NSA z dnia 10 marca 2006 r. sygn. akt II OSK 622/05). Termin do złożenia żądania wznowienia postępowania zaczyna zatem bieg od dnia dowiedzenia się przez stronę w jakikolwiek sposób o istnieniu decyzji. Podkreślić przy tym należy, iż zachowanie powyższego terminu musi być udowodnione przez stronę, organ administracji zaś swobodnie ocenia dowody w tej mierze. W przypadku złożenia
Sygn. akt IV SA/Wa 1193/08 przez stronę podania o wznowienie postępowania po terminie określonym w art. 148 § 2, organ administracji jest zobowiązany do wydania, na podstawie art. 149 § 3, decyzji lub zgodnie z art. 126 k.p.a postanowienia o odmowie wznowienia postępowania.
Odnosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, iż w ocenie Sądu, orzekające w sprawie organy prawidłowo oceniły że skarżący dowiedział się o postanowieniu pomiędzy styczniem a kwietniem 2005r. A zatem przyjmując nawet najbardziej korzystny dla skarżącego termin do wniesienia przez niego wniosku, należy wskazać, iż upłynął on kilka miesięcy przed faktycznym jego wniesieniem w październiku 2005r.
Okoliczność ta zastała potwierdzona w toku postępowania administracyjnego. Z akt sprawy wynika, bowiem iż organ I instancji, w celu rzetelnego ustalenia stanu faktycznego sprawy w dniu 4 marca 2008r. przesłuchał skarżącego, na okoliczność czego sporządzono protokół. D. P. oświadczył wówczas, iż o postanowieniu dowiedział się pod koniec stycznia 2005r. z decyzji Wójta Gminy R. z dnia [...] stycznia 2005r., wywieszonej w miejscu publicznym. Czytając tą decyzję wiedział on o uzgodnieniu z Wojewodą [...]. Ustalono także, że w związku z obwieszczeniem z [...] stycznia 2005r. mieszkańcy S. w tym również skarżący wnieśli 9 lutego 2005r. protest. Analiza treści znajdującej się w aktach sprawy w/w decyzji wskazuje, iż w odniesieniu do kwestionowanego w postępowaniu wznowieniowym postanowienia powołuje ona datę jego wydania, numer oraz rozstrzygnięcie jakie zostało wydane przez Wojewodę.
Ponadto z akt sprawy wynika, iż skarżącemu doręczona została również decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] marca 2005r. Nr [...] orzekająca o utrzymaniu w mocy w/w decyzji Wójta Gminy R. z dnia [...] stycznia 2005r, w której także znajduje się informacja o dokonanym przez Wojewodę [...] uzgodnieniu.
Powyższe w sposób jednoznaczny wskazuje, iż zarówno o postanowieniu, jak i wbrew zarzutom skargi o jego rozstrzygnięciu skarżący dowiedział się z treści w/w decyzji.
Tym samym nie można zakwestionować poczynionych przez organy ustaleń co do przekroczenia przez skarżącego ustawowego terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania wnioskiem z 4 października 2005r.
Na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy nie mogło mieć także wpływu błędne przywołanie przez organ I instancji podstawy prawnej wydanego rozstrzygnięcia, polegające na wskazaniu zamiast art. 149 § 3 art. 149 § 1 k.p.a.. W ocenie bowiem Sądu zawarte w tym postanowieniu rozstrzygnięcie cyt: "odmówić wznowienia postępowania", oraz treść jego uzasadnienia nie budzą żadnych wątpliwości, iż faktyczną podstawę jego wydania stanowił art. 149 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na mocy art. 151 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo i postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) orzekł jak w sentencji.