Uzasadnienie
Z. Z. w piśmie datowanym na 22 maja 2012 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 30 maja 2012 r. i zaadresowanym do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, podniosła okoliczności, które uniemożliwiły jej nadanie na poczcie w terminie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy o numerze [...]. Wskazała, że w jej wsi nie ma placówki pocztowej, stąd pismo oddała listonoszowi w celu nadania go w urzędzie pocztowym. Zaznaczyła, iż na początku maja, w związku z dużą liczbą świąt, poczta nie działa sprawnie. Ponadto podniosła, że jest niepełnosprawna (dołączyła orzeczenie o stopniu niepełnosprawności), więc nie może jechać sama 22 km albo 2 km do przystanku.
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi potraktował powyższe pismo jako skargę na swoje postanowienie z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] o stwierdzeniu uchybienia przez Z. Z. terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem tego organu z dnia [...] kwietnia 2012 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Miasta i Gminy [...] z dnia [...] listopada 1976 r.
Minister wniósł o oddalenie skargi.
Ustanowiony z urzędu dla Z. Z. pełnomocnik adw. T. F. w piśmie z dnia 6 listopada 2012 r. przedstawił okoliczności mające uzasadniać przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. Podniósł, że w związku z brakiem możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu równocześnie z nadaniem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez listonosza (w dniu 4 maja 2012 r.) ani do czasu dowiedzenia się o uchybieniu terminu po otrzymaniu postanowienia z dnia [...] maja 2012 r., jako wniosek o przywrócenie terminu należy uznać wyjaśnienie przyczyn opóźnienia, zawarte w piśmie uznanym przez organ za skargę.
Na rozprawie pełnomocnik skarżącego potwierdził, że w jego ocenie wniosek (pismo Z. Z. z dnia 22 maja 2012 r.) powinien być potraktowany przede wszystkim jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoławczego. Oświadczył także, iż nie posiada informacji wskazujących na to, aby rzeczywistą wolą skarżącej było wniesienie skargi do sądu administracyjnego.
Z kolei pełnomocnik organu na rozprawie oświadczył, że pismo skarżącej z dnia 22 maja 2012 r. zostało potraktowane jako skarga, gdyż wpłynęło w dwóch egzemplarzach i w terminie przewidzianym do wniesienia skargi oraz że pismo to mogłoby być potraktowane jako wniosek o przywrócenie terminu i rozpatrzone w takim charakterze.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", ponieważ stało się ono bezprzedmiotowe.
Wobec stanowiska profesjonalnego pełnomocnika skarżącej pismo skarżącej z dnia 22 maja 2012 r. nie jest skargą na postanowienie Ministra z dnia [...] maja 2012 r., lecz wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Miasta i Gminy [...] z dnia [...] listopada 1976 r. Potwierdza to treść pisma z dnia 22 maja 2012 r., w którym Z. Z. podniosła okoliczności, które uniemożliwiły jej nadanie na poczcie w terminie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Okoliczności tych nie podniosła w złożonym wcześniej wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, ponieważ myślała, że listonosz, któremu zleciła jego nadanie w urzędzie pocztowym, czynności tej dokona w terminie.
Stanowisko powyższe potwierdził także pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia 6 listopada 2012 r. oraz na rozprawie w dniu 18 stycznia 2012 r., a pełnomocnik organu stwierdził możliwość zakwalifikowania pisma Z. Z. z dnia 22 maja 2012 r. jako wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i rozpatrzenia go w tym charakterze.
W związku z powyższym Sąd orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Orzeczenie zawarte w pkt 2 sentencji postanowienia zapadło na podstawie art. 250 P.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.) oraz art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054).
Wobec wskazanych uwarunkowań, jako że strona dowiedziała się o uchybieniu terminu dopiero w dniu doręczenia jej postanowienia z dnia [...] maja 2012 r. o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, organ administracji może rozpatrzyć go merytorycznie, o ile zachowany został termin liczony od dnia, gdy strona dowiedziała się o uchybieniu terminu, liczonego od dnia doręczenia postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu (por. pkt 5.8 uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt I FSK 2007/11).