Uzasadnienie
Dnia 4 czerwca 2012 r. A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. w przedmiocie uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego skargi.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej "ppsa") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymagań jest - zgodnie z art. 47 § 1 ppsa - dołączenie do skargi jej odpisów dla doręczenia ich stronom. Jednocześnie jest to brak, który może zostać usunięty przez stronę na wezwanie Sądu, w którym to zostanie dokładnie określony brak i termin, w jakim strona winna go uzupełnić oraz pouczenie o skutkach nieuzupełnienia braku we wskazanym terminie (art. 49 § 1 ppsa). Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Czyniąc zadość przywołanym przepisom, zarządzeniem z dnia 6 sierpnia 2012 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie jednego jej odpisu. Odpis zarządzenia przesłano na wskazany przez pełnomocnika adres (W., ul. [...]), zaś doręczenie nastąpiło w trybie art. 73 ppsa w dniu 28 sierpnia 2012 r., po dwukrotnym pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym i umieszczeniu informacji o pozostawieniu pisma w skrzynce oddawczej adresata (k. 23 - koperta zawierająca informacje doręczyciela o dwukrotnym awizowaniu przesyłki pierwsze – dnia 14 sierpnia 2012 r., i drugie – dnia 23 sierpnia 2012 r.). Zatem termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął w dniu 4 września 2012 r.
Wezwanie pozostało bez odpowiedzi, a zatem skarga dotknięta jest brakiem formalnym, uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Orzeczenie w pkt II zapadło na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.