Uzasadnienie
Zarząd Dzielnicy [...] W. postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r., nr [...], działając na podstawie art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647 ze zm.), zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie, dobudowie szybu windowego, budowie balkonów oraz zagospodarowania nieruchomości nr [...] z obrębu [...] położonej w dzielnicy [...] W. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" z siedzibą w W. na postanowienie Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] maja 2014 r., utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.
Wspólnota Mieszkaniowa "[...]" z siedzibą w W. w dniu 26 stycznia 2015 r. złożyła do Kolegium wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia [...] grudnia 2014 r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...], na podstawie art. 111 § 1 i art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r,. poz. 267 ze zm.), dalej k.p.a. w zw. z art. 123 k.p.a. odmówiło uzupełnienia postanowienia z dnia [...] grudnia 2014 r. nr. [...]. Organ stwierdził bowiem, że Wspólnota uchybiła terminowi do złożenia wniosku o uzupełnienie postanowienia.
Wspólnota Mieszkaniowa w piśmie z 28 marca 2015 r., złożonym w siedzibie w organu w dniu 30 marca 2015 r. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (za pośrednictwem organu) postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2015 r. o odmowie uzupełnienia postanowienia z dnia [...] grudnia 2014 r. oraz wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi. We wniosku o przywrócenie terminu skarżąca powołała się na okoliczności związane z nieprawidłowym doręczeniem postanowienia z dnia [...] grudnia 2014 r i przedstawiła pismo Poczty Polskiej S.A. z dnia 20 lutego 2015 r. o uznaniu reklamacji doręczenia przesyłki za uzasadnioną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie trzeba wyjaśnić, że w związku z wydaniem przez Kolegium postanowienia z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] o odmowie uzupełnienia postanowienia z dnia [...] grudnia 2014 r. o zawieszeniu postępowania administracyjnego, termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie z [...] grudnia 2014 r. biegł od dnia doręczenia stronie postanowienia z dnia [...] lutego 2015 r. o odmowie uzupełnienia postanowienia tj. od dnia 18 lutego 2015 r. i upłynął w dniu 20 marca 2015 r. Skarga z wnioskiem o przywrócenie terminu została złożona w siedzibie organu w dniu 30 marca 2015 r.
Jak stanowi art. 86 § 1 P.p.s.a., sąd, na wniosek strony, postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy. Na podstawie art. 87 § 1 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.).
Przesłanką merytoryczną przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności przed sądem jest brak winy w jego uchybieniu. Należy przez to rozumieć zachowanie należytej staranności w prowadzeniu sprawy, charakteryzującej osobę dbającą o własne interesy. Innymi słowy, podstawą przywrócenia terminu mogą być okoliczności o charakterze obiektywnym. Z powyższego wynika, że przywrócenia terminu może domagać się strona, która nie dokonała czynności w terminie, ale jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy z uwagi na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać (por. postanowienie NSA z 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 63/04, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca podjęła próbę uchylenia się od negatywnych skutków uznania za skuteczne doręczenia postanowienia z dnia [...] grudnia 2014 r. Wskazaną przez nią okoliczność braku awizacji przesyłki oraz nadesłane przez skarżącego pismo Kierownika Działu Operacyjnego Biura Ładu Korporacyjnego i Zgodności Poczty Polskiej S.A. w W., Sąd uznał za wystarczające do uprawdopodobniła braku winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi. Nie można bowiem wykluczyć, że w istocie strona skarżąca nie otrzymała zawiadomienia o awizacji kierowanej do niej korespondencji.
W świetle powyższego oraz mając na uwadze konstytucyjną zasadę prawa do sądu należało przywrócić termin do wniesienia skargi, w oparciu o art. 86 § 1 p.p.s.a.