Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 11 września 2012 r. ustanowiono dla A. M. adwokata z urzędu w sprawie ze skargi wymienionej na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] czerwca 2012 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy.
Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pełnomocnikiem strony wyznaczyła adwokata P. G. Wyznaczony adwokat w piśmie z dnia 15 października 2012 r. poparł skargę. Następnie, w dniu 25 stycznia 2013 r., udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego adwokatowi K. P. (karta nr 77 akt sprawy).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 lutego 2013 r. oddalił skargę A. M. Pełnomocnik substytucyjny wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, a następnie sporządził i wniósł w imieniu skarżącej skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 stycznia 2015 r. sygn. akt II OSK 1537/13 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lutego 2013 r., a także zaskarżoną decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] czerwca 2012 r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.
Adwokat K. P. reprezentował skarżącą na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Następnie, w piśmie z dnia 30 stycznia 2015 r. pełnomocnik substytucyjny zwrócił się o przyznanie na rzecz adw. P. G. kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Jednocześnie oświadczył, że koszty te nie zostały zapłacone.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Treść powołanego przepisu nie pozostawia wątpliwości, co do tego, że wynagrodzenie ze pomoc prawną udzieloną z urzędu otrzymuje wyznaczony adwokat. Przez wyznaczonego należy zaś rozumieć adwokata wskazanego przez właściwą okręgową radę adwokacką.
W przedmiotowej sprawie wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji został złożony nie przez wyznaczonego pełnomocnika ale przez adwokata K. P. Ponieważ jednak działała ona z substytucji wyznaczonego pełnomocnika, a we wniosku jednoznacznie wskazał, że wnosi o przyznanie wynagrodzenia na rzecz adwokata P. G., należało przyjąć, że złożył on wniosek w imieniu wyznaczonego pełnomocnika (zob. też postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2015 r. sygn. II OZ 308/15).
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461).
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) tego samego rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawka minimalna wynosi 75 % wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Mając powyższe na uwadze, pełnomocnikowi wyznaczonemu przez Okręgową Radę Adwokacką w [...] należało przyznać opłatę w wysokości 240 zł tytułem pomocy prawnej udzielonej skarżącej w postępowaniu w pierwszej instancji. Z kolei tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną w postępowaniu w drugiej instancji – ponieważ pełnomocnik został wyznaczony przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji – należało przyznać 180 zł.
W sumie opłata wynosi więc 420 zł. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, ulega ona podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.