Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 14 stycznia 2009 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.) pozostawił wniosek F. S. i T. S. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Pismem z dnia 26 stycznia 2009 r. skarżący wnieśli sprzeciw od powyższego zarządzenia, do którego dołączyli złożony na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy. We wniosku skarżący nie sprecyzowali w jakim zakresie wnoszą o przyznanie im prawa pomocy.
Zgodnie z art. 260 P.p.s.a. wniesienie w terminie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego spowodowało, iż postanowienie to utraciło moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
W wyniku rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, który zgodnie z art. 244 P.p.s.a. obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, należy mieć na uwadze, iż stosownie do treści art. 252 § 2 P.p.s.a. wniosek taki składa się na urzędowym formularzu według wzoru ustalonego przez Radę Ministrów w drodze rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245).
Z kolei stosownie do art. 257 P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
W niniejszej sprawie skarżący w złożonym w dniu 27 stycznia 2009 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), na urzędowym formularzu PPF, wniosku nie sprecyzowali w jakim zakresie wnoszą o przyznanie im prawa pomocy.
W związku z powyższym pismem Sądu z dnia 12 marca 2009 r. wezwano skarżących do usunięcia tego braku i wypełnienia odpowiedniej rubryki formularza, w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy zostało doręczone T. S. w dniu 18 marca 2009 r., natomiast F. S. w dniu 19 marca 2009 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku dla T. S. upłynął bezskutecznie w dniu 25 marca 2009 r., natomiast dla skarżącego F. S. w dniu 26 marca 2009 r.
Ponieważ wnioskodawcy nie uzupełnili braków wniosku o przyznanie prawa pomocy, w terminie zakreślonym dla dokonania tej czynności, na podstawie art. 257 w zw. z art. 260 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.