Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2016 r. referendarz sądowy ustanowił dla T. M. (skarżącej) radcę prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych pismem z dnia 20 lipca 2016 r. poinformowała, że wyznaczyła radcę prawnego E. S. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej w niniejszej sprawie.
Wyrokiem z dnia 23 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę w niniejszej sprawie. Postanowieniem z dnia 24 marca 2017 r. starszy referendarz sądowy przyznał wynagrodzenie pełnomocnikowi z urzędu za pomoc prawną udzieloną skarżącej w pierwszej instancji.
W dniu 30 maja 2017 r. pełnomocnik skarżącej wniósł skargę kasacyjną w niniejszej sprawie wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, które to koszty nie zostały pokryte ani w całości ani w części.
Wyrokiem z dnia 13 marca 2018 r. sygn. akt II OSK 2263/17 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Jak wynika z protokołu, pełnomocnik z urzędu stawił się na rozprawie przed NSA i powtórzył wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, nieopłaconą w żadnej części.
Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, w niniejszej sprawie, reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1715).
W myśl § 21 ust. 1 pkt 2 lit "a" rozporządzenia opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75 % opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 100% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Opłata o której mowa w pkt 1 lit. c omawianego przepisu dotycząca postępowania przed sądem administracyjnym w I instancji wynosi 240 zł.
W myśl zaś § 4 ust. 3 opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2 podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.
W niniejszej sprawie, mając na uwadze wyżej powołane przepisy uznano, że pełnomocnikowi skarżącej należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 180 zł (tj. 75 % stawki, bowiem wyznaczony radca prawny reprezentował skarżącą w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed NSA, podwyższając powyższą kwotę o stawkę podatku od towarów i usług.
Z tych względów, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami oraz powołanych wyżej przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, postanowiono jak w sentencji