Uzasadnienie
Pismem z dnia 31 maja 2017 r. A. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, skargę na uchwałę Rady Miejskiej w W. z dnia [...] grudnia 2000 r. w przedmiocie zatwierdzenia zmiany miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy W..
W odpowiedzi na skargę organ poinformował, że skarżący nie wypełnił wymogów określonych w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446 ze zm.; dalej: u.s.g.) i nie wezwał Rady Miejskiej w W. do usunięcia naruszenia prawa. Ponadto, w piśmie z dnia 30 czerwca 2017 r. organ wyjaśnił, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie toczyły się już sprawy ze skarg A. O. dotyczące ww. uchwały.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 53 § 2 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi.
Wezwanie, o którym mowa w powyższym przepisie, jest czynnością prawną, przysługującą danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie, następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, nie są wezwaniami w rozumieniu przepisu art. 101 ust. 1 u.s.g. (vide: postanowienie Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2002 r. sygn. akt OSA 2/02, publ. ONSA 2003/1 poz. 2). Powyższy pogląd zyskał aprobatę w późniejszym orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2012 r. sygn. akt I OSK 1656/12, LEX nr 1332330; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2011 r. sygn. akt II OSK 2488/10, LEX nr 953054; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2008 r. sygn. akt II OSK 552/08, LEX nr 746222).
Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 1096/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A.O. na przedmiotową uchwałę Rady Miejskiej w W. z dnia [...] grudnia 2000 r. W uzasadnieniu wskazał, że postanowieniem z dnia 12 maja 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 810/14 Sąd odrzucił skargę skarżącego, natomiast w uzasadnieniu tego orzeczenia Sąd stwierdził, że postanowieniem z dnia 19 lipca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 928/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. O. na powyższą uchwałę.
W uzasadnieniu ww. postanowienia Sąd wskazał, że w dniu 5 lutego 2010 r. skarżący wezwał Radę Miejską w W. do usunięcia naruszenia prawa uchwałą z dnia [...] grudnia 2000 r. w przedmiocie zatwierdzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w dniu 6 kwietnia 2010 r. wniósł skargę na powyższą uchwałę. Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną, ponieważ skarżący wykorzystał już wcześniej możliwość wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa przedmiotową uchwałą – wezwaniem z dnia 7 lipca 2008 r. Jak wskazał Sąd w postanowieniu z 19 lipca 2010 r., fakt ten wynikał z prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 listopada 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 1220/09. W sprawie tej Sąd odrzucił skargę skarżącego ze względu na wniesienie skargi z uchybieniem terminu wynikającego z art. 53 § 2 p.p.s.a. Sąd wskazał, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, uregulowane w art. 101 u.s.g., jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi tylko jeden raz.
W związku z powyższym, nawet gdyby skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa (a na to uchybienie wskazał organ w odpowiedzi na skargę), to następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, nie posiadałyby już waloru wezwania w rozumieniu art. 101 ust. 1 u.s.g.
Uwzględniając prawomocne postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: z dnia 27 listopada 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 1220/09, z dnia 19 lipca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 928/10, z dnia 12 maja 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 810/14 oraz z dnia 3 czerwca 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 1096/16, jak również okoliczność, iż skarżący złożył kolejną skargę na tę samą uchwałę, Sąd uznał, że skarga ta podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia