Uzasadnienie
B. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2013 r., utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] września 2013 r., orzekającą o wymeldowaniu B. S. z pobytu stałego z budynku nr [...] przy ul. [...] w Z. W treści skargi skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004).
Instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem prawidłowości kontrolowanego przez sąd administracyjny aktu. Rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji sąd rozważa więc, czy wykonanie jej przed zakończeniem postępowania sądowego może spowodować nieodwracalne pogorszenie sytuacji skarżącego.
W niniejszej sprawie wnioskując o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący nie przedstawił żadnych okoliczności, które uzasadniałyby zastosowanie instytucji, uregulowanej w powyższym przepisie. Z uwagi na brak uzasadnienia przedmiotowego wniosku, nie jest możliwa jego merytoryczna ocena. Jednocześnie odnosząc się do charakteru zaskarżonej decyzji, Sąd nie dostrzegł, aby wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wystąpiły w niniejszej sprawie. Należy bowiem stwierdzić, że zarówno zameldowanie, jak i wymeldowanie jest wyłącznie aktem rejestracji danych dotyczących pobytu określonej osoby lub ustania jej pobytu w dotychczasowym miejscu - urzędowym stwierdzeniem, że określona osoba w danym miejscu nie przebywa. Decyzja o wymeldowaniu nie powoduje zatem trudnych do odwrócenia skutków, nie można jej również zaliczyć do decyzji, które w efekcie wykonania mogłyby prowadzić do wyrządzenia znacznej szkody. Decyzja ta ma bowiem na celu jedynie doprowadzenie przez organ prowadzący ewidencję do zgodności danych ewidencyjnych ze stanem faktycznym.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.