Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 stycznia 2011 r. (data stempla pocztowego – k. 241) adwokat B. G., wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu skarżącej U. K. poinformował, iż nie znalazł podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2010 r. oddalającego skargę U. K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...].
Jednocześnie pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz oświadczył, że ww. koszty nie zostały opłacone. Wykazał również, iż sporządzona opinia została przesłana skarżącej w dniu 12 stycznia 2011 r., na adres do doręczeń.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie na podstawie art. 244 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", przysługuje wynagrodzenie w zakresie określonym w art. 250 tejże ustawy. Zgodnie z treścią art. 250 P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, a także stawki minimalne opłat za czynności adwokackie określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwane dalej "rozporządzeniem".
W myśl § 19 powołanego rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W rozpatrywanej sprawie stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240 zł. (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia).
Obowiązkiem Sądu w niniejszym postępowaniu było ustalenie, czy pomoc prawna została rzeczywiście udzielona. W wypadku sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wyrazem udzielenia pomocy prawnej jest opinia sporządzona na piśmie i doręczona stronie. Sporządzenie takiej opinii i przekazanie jej stronie powinien wykazać pełnomocnik ubiegający się o wynagrodzenie. Sąd może poprzestać na jego oświadczeniu, jeśli jednak ma wątpliwości może uzyskać od strony potwierdzenie tego faktu.
Z potwierdzenia nadania przesyłki poleconej (k. 247) wynika, że opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wysłano skarżącej w dniu 12 stycznia 2011 r., na adres do doręczeń.
W niniejszej sprawie pomoc prawna udzielona z urzędu polegała na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z powyższym pełnomocnik skarżącej winien otrzymać wynagrodzenie wg stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia w wysokości 50 % stawki minimalnej wynoszącej 240 zł, a więc 120 zł. Na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia przyznana kwota ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności. Zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) wynosi ona 23 %, co od kwoty 120 zł. daje kwotę 27 zł. i 60 groszy.
W tym stanie rzeczy, Sąd w oparciu o art. 250 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.