Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] działając na podstawie art. 127 § 3 w związku z art. 17 pkt 1 oraz art. 134 w związku z art. 144 i art. 141 § ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 – dalej k.p.a.) oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) - wskutek wniosku J.K. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem tego organu z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia na postanowienie Burmistrza Miasta M. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] odmawiające wyłączenia pracownika od udziału w postępowaniu - stwierdziło niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Powyższe postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym sprawy.
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 r. Burmistrz Miasta M. na podstawie art. 24 § 1 pkt 5 i § 3 k.p.a. odmówił wyłączenia inspektora A.K. od udziału w postępowaniu prowadzonym przez Burmistrza Miasta M. w sprawie nakazania J.K. zaprzestania zalewania posesji przy ul. [...] w M. środkami ropopochodnymi skażającymi środowisko. Organ uznał, że wobec pracownika nie zachodzi żadna z okoliczności, o których mowa w art. 24 k.p.a., jak również żadne inne okoliczności, które mogłyby wywołać jakiekolwiek wątpliwości co do jego bezstronności. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J.K.
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdziło niedopuszczalność zażalenia J.K. wskazując, że stosownie do art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi, natomiast Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości złożenia zażalenia na postanowienie w sprawie wyłączenia pracownika organu administracji publicznej. Pouczając skarżącego organ podał, że postanowienie jest ostateczne.
J.K. złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej powyższym postanowieniem.
W tych okolicznościach zostało wydane opisane na wstępie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2014 r. stwierdzające niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ wskazał, że zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Wyjaśnił, iż Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł J.K., zarzucając organowi administracji stronniczość. Zdaniem skarżącego, postępowanie prowadzone było wbrew przepisom prawa, tj. art. 32 i art. 36 Konstytucji RP oraz art. 15 k.p.a. Skarżący podniósł, że pracownik prowadzący postępowanie winien być wyłączony. Ponadto skarżący zarzucił nieuzasadnioną bezczynność organów administracji oraz przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podtrzymało stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu oraz wniosło o oddalenie skargi.
Podczas rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 23 października 2014 r. skarżący poparł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2014 r. oraz wyjaśnił, że jest to również skarga na bezczynność i przewlekłość w działaniu Burmistrza Miasta M. i Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Wobec oświadczenia skarżącego, Sąd postanowił uznać skargę z dnia 20 lipca 2014 r. również za skargę na bezczynność i przewlekłość ww. organów. Przewodniczący składu orzekającego zarządził wyłączenie z akt niniejszej sprawy powyższych skarg w celu zarejestrowania ich jako skargi na: bezczynność Burmistrza Miasta M., bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta M. oraz przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.
Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), przy czym na podstawie art. 134 § 1 cytowanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Przeprowadzona pod względem zgodności z prawem kontrola zaskarżonego postanowienia, w ramach wskazanych kryteriów, prowadzi do oceny, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Kontroli Sądu podlegało postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2014 r. stwierdzające niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem tego organu z dnia [...] kwietnia 2014 r. stwierdzającym niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Burmistrza Miasta M. z dnia [...] lipca 2013 r. o odmowie wyłączenia pracownika od udziału w postępowaniu administracyjnym.
Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 134 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
Po wniesieniu odwołania czynności organu powinny koncentrować się w pierwszej kolejności na rozstrzygnięciu kwestii dopuszczalności środka zaskarżenia. Niedopuszczalność odwołania, w rozumieniu przepisu art. 134 k.p.a., może być powodowana przyczynami przedmiotowymi lub podmiotowymi. Przyczyny przedmiotowe obejmują przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz braku możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. Niedopuszczalność odwołania z przyczyn podmiotowych dotyczy natomiast sytuacji wniesienia środka zaskarżenia przez osobę nie posiadającą przymiotu strony postępowania zgodnie z art. 28 k.p.a.
Jak stanowi przepis art. 127 § 3 k.p.a., od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.
W niniejszej sprawie wystąpiła niedopuszczalność zwrócenia się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy z przyczyn przedmiotowych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. prawidłowo oceniło, że od postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o odmowie wyłączenia pracownika od udziału w postępowaniu, skarżącemu nie przysługiwało prawo wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zgodnie bowiem z art. 144 k.p.a., w sprawach nieuregulowanych w rozdziale dotyczącym zażaleń, do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań – w tym również art. 134 k.p.a. stanowiący podstawę postanowienia z dnia 17 kwietnia 2014 r., który przesądza, że postanowienie wydane na jego podstawie jest ostateczne.
Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze wyjaśnić również należy, że od postanowień wydanych na podstawie art. 24 i 25 k.p.a., a zatem dotyczących wyłączenia pracownika oraz organu administracyjnego, k.p.a. nie przewiduje prawa wniesienia zażalenia. Postanowienie o odmowie wyłączenia organu bądź pracownika strona może kwestionować wyłącznie na mocy art. 142 k.p.a. w trybie odwoławczym, dotyczącym orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, a następnie ewentualnie w trybie skargowym przed sądem administracyjnym (vide: postanowienie NSA z dnia 4 października 2012 r. sygn. akt II OSK 1911/12). Zażalenie jest bowiem samodzielnym i formalnym środkiem zaskarżenia, który przysługuje tylko na takie postanowienia, których zaskarżalność, zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a., przewidują expressis verbis przepisy k.p.a., bądź przepisy prawa materialnego, na podstawie których postanowienie zostało wydane.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 151 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.