Uzasadnienie
Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w B. decyzją z dnia [...] września 2013 r. (nr [...]) wydaną na podstawie art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody Dz. U. z 2013 r. poz. 627 ze zm.) nakazał właścicielom działki o nr geod. [...] w obrębie K., T. O. i A. O. usunięcie z tej nieruchomości, pod nadzorem pracownika [...] Parku Narodowego, całej warstwy nawiezionego żwiru i ziemi do poziomu gruntu macierzystego oraz określił termin wykonania tych czynności do dnia 30 listopada 2013 r.
Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska decyzją z dnia [...] maja 2014 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania T. O. i A. O. uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nadzoru oraz terminu przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego i wyznaczył termin wykonania zadania do dnia 30 września 2014 r., natomiast w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na tę decyzję skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku podali, że usunięcie żwiru i ziemi z ich nieruchomości niewątpliwie oddziaływać będzie na środowisko przyrodnicze, a ponowne nasypanie ziemi i żwiru będzie się wiązało "ze znacznymi kosztami i staraniami".
Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska w odpowiedzi na wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podniósł, że wykonanie decyzji ma prowadzić do restytucji stanu pierwotnego, a więc przywrócenia warunków do funkcjonowania cennych gatunków flory i fauny, w szczególności kumaka nizinnego. W tej sytuacji wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest uzasadnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.
W ocenie Sądu okoliczności podniesione przez skarżącego do takich konsekwencji nie prowadzą, a rodzaj obowiązku nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny. Wykonanie decyzji dotyczącej przywrócenia stanu poprzedniego na nieruchomości przez usuniecie całej warstwy nawiezionego żwiru i ziemi, nie spowoduje trudnych do odwrócenia skutków. Wręcz przeciwnie, wstrzymanie wykonania tej decyzji prowadziłoby do zagrożenia funkcjonowania gatunków fauny flory a przez to negatywnie wpłynęłoby na warunki przyrodnicze tego obszaru.
Zdaniem Sądu, skarżący nie wykazali również, że wykonanie zaskarżonej decyzji narazi ich na znaczne szkody. We wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji strona skarżąca ograniczyła się do ogólnikowego stwierdzenia, że ponowne wysypanie żwiru (piasku) będzie się wiązało "ze znacznymi kosztami i staraniami". Tymczasem to twierdzenie, powinno zostać uprawdopodobnione informacjami (dokumentami) dotyczącymi kosztów wykonania tych robót oraz ogólnej sytuacji dochodowo-majątkowej strony. Takich dokumentów wnioskodawcy nie przedstawili.
Sąd podkreśla, że aby okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - Sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.
Uwzględniając wszystkie okoliczności, należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Nadmienić należy, że na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego Sąd nie dokonuje merytorycznej oceny sprawy sądowoadministracyjnej i oceny legalności zaskarżonej decyzji administracyjnej, której dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania. Tak więc Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu nie może badać, choćby wstępnie, czy zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą uzasadniającą jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności. W związku z tym zarzuty skarżących dotyczące legalności zaskarżonej decyzji nie mogą być brane przez Sąd pod uwagę na obecnym etapie postępowania.
Z przedstawionych powodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.