Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] listopada 2008 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego M. i B. G. złożyli wniosek o przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie.
Z informacji podanych przez skarżących w nadesłanym formularzu PPF wynika, że wnioskodawcy są właścicielami domu o pow. 120 m2 oraz działki rekreacyjnej o pow. 1271 m2. W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym skarżący wskazali, iż prowadzą wspólne gospodarstwo domowe z dwiema pełnoletnimi córkami. Jak wynika z nadesłanego formularza oraz dokumentów uzupełniających przedmiotowy wniosek (zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu) zarówno skarżący jak i ich córki osiągają stałe dochody z tytułu umowy o pracę w łącznej wysokości 5376 zł netto miesięcznie. Wśród wydatków utrzymania koniecznego skarżący wskazali koszty utrzymania mieszkania - 800 zł oraz opłatę za studia córki w wysokości 3050 zł za semestr. Z nadesłanych wyciągów z kont bankowych wynika, iż B. G. na dzień 26 lutego 2009 r. posiadał dostępne środki w wysokości 782, 88 zł, K. G. na dzień 27 lutego 2009 r. posiadała wolne środki w wysokości 96, 50 zł, natomiast stan konta M. G. na dzień 23 marca 2009 r. wskazywał kwotę 1045, 42 zł.
Rozpoznając wniosek skarżących należy stwierdzić, że nie zasługuje on na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Rozważając zasadność przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, na wstępie należy wskazać, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie jej udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2004 r. sygn. akt GZ 71/04, ONSAiWSA z 2005 r. nr 1, poz. 8).
Należy też podkreślić, że jak wynika z treści powołanego art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., instytucja przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym ma wyjątkowy charakter. Pomoc ta stosowana jest wobec osób nieposiadających żadnego dochodu lub oszczędności lub posiadających bardzo skromny dochód lub oszczędności, a więc wobec tych osób, które znajdują się w bardzo ciężkiej sytuacji materialnej, pozwalającej na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych.
Z treści wniosku skarżących z dnia 17 lutego 2009 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), uzupełnionego dokumentami źródłowymi wynika, że łączny miesięczny dochód osiągany w czteroosobowym gospodarstwie domowym wnioskodawców wynosi 5376 zł netto, co daje kwotę 1344 zł na jedną osobę. Uwzględniając aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia elementarnych potrzeb życiowych, jak wyżywienie i ubranie należy stwierdzić, że zestawienie wysokości stałego dochodu uzyskiwanego przez rodzinę skarżących z miesięcznymi kosztami niezbędnego utrzymania, nie pozwala przyjąć że wnioskodawcy znajdują się w bardzo ciężkiej sytuacji materialnej, umożliwiającej zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych.
Zasadnicze znaczenie dla oceny przedmiotowego wniosku ma również fakt, iż skarżący oraz osoby prowadzące z nimi wspólne gospodarstwo domowe, na kontach bankowych posiadają wolne, dostępne środki w łącznej wysokości 11924, 80 zł.
Wobec powyższego, mając na uwadze wyjątkowy charakter instytucji przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym należy stwierdzić, że opisana powyżej sytuacja majątkowa skarżących nie uzasadnia uwzględnienia przedmiotowego wniosku. Nie można bowiem stwierdzić, że skarżący nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z tych względów na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.