Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 1 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (sygn. akt IV SA/Wa 1635/07) oddalił skargę M. S. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania.
W dniu 11 lutego 2008r. skarżący zwrócił się do Sądu o przyznanie mu prawa pomocy. W złożonym w dniu 26 lutego 2008 r. wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu PPF wskazał, iż domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Z rubryki 7 nadesłanego formularza wynika, że skarżący poza oszczędnościami na lokacie w wysokości 8 000 zł nie posiada żądnego majątku, ani przedmiotów wartościowych. Uzyskuje dochód z tytułu emerytury w wysokości 1.462,17 zł. Oświadczył, że jest osobą nieuleczalnie chorą, z postępującym niedowładem narządów ruchu. Orzeczeniem lekarza orzecznika ZUS został uznany za osobę o ograniczonej zdolności do samodzielnej egzystencji.
Rozpoznając wniosek skarżącego należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Natomiast instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną.
Należy mieć na uwadze, że przyznanie prawa pomocy, ma na celu zapewnienie dostępu do sądu stronie, której brak środków finansowych dostęp ten uniemożliwia.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Mając na względzie informacje podane przez skarżącego we wniosku uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Rozpoznając niniejszy wniosek, wzięto również pod uwagę wyjaśnienia wnioskodawcy złożone w przedmiotowej sprawie, przy okazji wystąpienia przez M. S. z wnioskiem o zwolnienie od wpisu sądowego. W piśmie z dnia 21 października 2007 r. skarżący oświadczył, iż oszczędności zgromadzone na lokacie terminowej w wysokości 8.000,00 zł służą jako zabezpieczenie na wypadek konieczności poniesienia dodatkowych wydatków życiowych oraz kosztów związanych z wyposażeniem w wózek inwalidzki wobec postępującej choroby. Z zestawienia wydatków zawartego w omawianym piśmie wynika, że świadczenie emerytalne w całości przeznaczane jest na wydatki związane w utrzymaniem koniecznym.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji postanowienia.