Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 25 października 2011 r. sygn. akt IV SA/Wa 1235/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi Z. Sp. z o.o. z siedzibą w C. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej w pkt I uchylił zaskarżoną decyzję, w pkt III zasądził od Głównego Inspektora Ochrony Środowiska na rzecz skarżącej Spółki kwotę 3.620,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
W wyniku wniesionej skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 26 czerwca 2013 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że kwestią wymagającą wyjaśnienia w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym jest, czy była w niniejszej sprawie podstawa prawna do wydania decyzji na podstawie art. 132 § 1 k.p.a., bowiem w oparciu o ten przepis została wydana decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2010 r., następnie uchylona decyzją GINB z dnia [...] maja 2011 r.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2010 r. została wydana z rażącym naruszeniem prawa, gdyż w ocenie organu I instancji odwołanie zasługiwało tylko w części na uwzględnienie, a organ II instancji nie dostrzegł w ogóle tego problemu. Tym samym Sąd pierwszej instancji dokonując kontroli decyzji GlOŚ, nie będąc związany skargą (art. 134 § 1 p.p.s.a.), był zobligowany do stwierdzenia nieważności ww. decyzji z dnia [...] grudnia 2010 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 w związku z art. 135 p.p.s.a. a nie tylko do wskazania tego naruszenia jako błędu w postępowaniu organu odwoławczego. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny, kontrolując zaskarżoną decyzję (organu II instancji), posiadając możliwości orzekania określone w art. 134 § 1 i art. 135 p.p.s.a., powinien z nich skorzystać również w stosunku do decyzji organu i instancji, o ile przesłanki do uwzględnienia skargi wymienione w art. 145 p.p.s.a., ewidentnie wynikają z akt sprawy, jak w tym przypadku.
Za takim rozstrzygnięciem przemawia również brzmienie art. 7 p.p.s.a. Kolejną kwestią wymagającą wyjaśnienia jest okoliczność, czy strona skarżąca nabyła prawo do pobierania 4 próbek ścieków w roku, co jest istotne z uwagi na pkt V decyzji z dnia [...] stycznia 2005 r. - pozwolenie wodnoprawne i brzmienie przepisów art. 299 ust. 1 pkt 2, art. 305 ust. 1 pkt 2, art. 305a ust. 1 pkt 2 a, b, c, d Prawa ochrony środowiska.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził ponadto, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie odniósł się do wszystkich zarzutów zamieszczonych w skardze oraz, że uzasadnienie wyroku ze względu na swą ogólnikowość uniemożliwia jego prawidłową kontrolę, które to uchybienia miały istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie uzasadnienie zaskarżonego wyroku w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie odpowiada wymaganiom art. 141 § 4 p.p.s.a., co stanowiło kolejny powód jego uchylenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po ponownym rozpoznaniu sprawy zważył, co następuje
Wojewódzki Sąd Administracyjny ponownie rozpoznając sprawę jest- stosownie do art. 190 p.p.s.a.- związany wykładnią prawa, dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W jasno sprecyzowanych wytycznych stwierdzono, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien uchylić zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska oraz stwierdzić nieważność decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w B. z dnia [...] grudnia 2010 r. ([...]). W związku z powyższym Główny Inspektor Ochrony Środowiska powinien rozpatrzyć odwołanie Z. z o.o. (z dnia 14 grudnia 2010 r.) od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w B. z dnia [...] listopada 2010 r. ([...]).
W tej sytuacji wydany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w dniu 8 października 2013 wyrok stanowi realizację powyższych wytycznych. Dlatego w jego punkcie 1 uchylono zaskarżoną decyzję, w punkcie 2 stwierdzając, że nie podlega ona wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Podstawą prawną tego rozstrzygnięcia był art. 152 p.p.s.a. W punkcie 3 wyroku stwierdzono nieważność decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w B. z dnia [...] grudnia 2010 r. ([...]). Punkt 4 wyroku zawiera rozstrzygnięcie o kosztach, a jego podstawą prawną był art. 200 i 205 p.p.s.a.
Podczas ponownego rozpatrywania sprawy organu administracji mają obowiązek dostosować się do wskazówek i wytycznych, zawartych w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego.