Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 września 2013 r. odrzucił skargę J. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Odrzucenie skargi nastąpiło z powodu nieuiszczenia wpisu.
Postanowieniem z dnia 25 października 2013 r. referendarz sądowy zwolnił skarżącą od kosztów sądowych i ustanowił dla niej adwokata z urzędu w przedmiotowej sprawie.
W dniu 25 listopada 2013 r. do Sądu wpłynęło pismo Okręgowej Rady Adwokackiej w W. informujące o wyznaczeniu pełnomocnikiem strony adwokata K. S. W dniu 2 grudnia 2013 r. (data stempla pocztowego) wyznaczony pełnomocnik złożył do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Jednocześnie poinformował o przekazaniu skarżącej opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 23 września 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 stycznia 2014 r. odmówił J. S. przywrócenia terminu do uiszczania wpisu od skargi.
W piśmie z dnia 28 stycznia 2014 r. adwokat K. S. zwrócił się o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Z kolei w piśmie z dnia 18 lutego 2014 r. wyznaczony pełnomocnik złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 stycznia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił to zażalenie postanowieniem z dnia 20 marca 2014 r. sygn. akt II OZ 269/14.
W piśmie z dnia 3 kwietnia 2014 r. adwokat K. S. złożył kolejny wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2013 r., poz. 461 ze zm.).
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Jednocześnie, stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Wedle z kolei § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d) w postępowaniu zażaleniowym stawka minimalna to 120 zł.
W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, za którą wyznaczonemu adwokatowi należy się wynagrodzenie, polegała na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 września 2013 r. oraz sporządzeniu i wniesieniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 stycznia 2014 r.
Wyznaczony adwokat powinien zatem otrzymać wynagrodzenie według stawek określonych w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) i lit. d) powołanego rozporządzenia. Ponieważ nie prowadził on sprawy przed wydaniem orzeczenia kończącego postępowanie przez Sąd pierwszej instancji, opłata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia.
Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.