Uzasadnienie
M. K. (dalej "skarżąca") w toku postepowania w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2014 r. w przedmiocie wymeldowania zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z informacji zawartych na urzędowym formularzu PPF oraz informacji znajdujących się w aktach (pisma z dnia 7 i 21 października 2014 r.) a także z przesłanych do Sądu dokumentów wynika, że skarżąca jest osobą niepełnosprawną od urodzenia, otrzymuje rentę socjalną w wysokości 619,50 zł netto. Wydatki na media lekarstwa i spłaty rat pożyczek wynoszą ok. 514 zł. Na wyżywienie i inne niezbędne wydatki, jak oświadczyła skarżąca, pozostaje jej kwota ok. 100 zł na miesiąc.
Przedmiotowy wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Przyznanie prawa pomocy, ma na celu zapewnienie dostępu do sądu stronie, której brak środków finansowych dostęp ten uniemożliwia.
Przepis art. 243 § 1 cyt. wyżej ustawi stanowi, że prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2, prawo pomocy w zakresie częściowym przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzono, że wykazała, iż spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2. Należy mieć na uwadze, że skarżąca jest osobą niepełnosprawną, nie posiada żadnego majątku, utrzymuje się z renty socjalnej w wysokości 619,50 zł netto. W tej sytuacji należało uznać, że poniesienie przez skarżącą kosztów sądowych, w tym wpisu od zażalenia w wysokości 100 zł, mogłoby ją narazić na uszczerbek utrzymania koniecznego.
Dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.