Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] października 2012 roku, nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska wymierzył posiadaczowi odpadów E. Spółka Jawna z siedzibą w Z. karę pieniężną za naruszenie warunków decyzji zatwierdzającej program gospodarki odpadami niebezpiecznymi.
Od powyższej decyzji odwołanie złożyła E. Spółka Jawna z siedzibą w Z. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 roku, [...] Główny Inspektor Ochrony Środowiska stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2012 roku.
W uzasadnieniu postanowienia Główny Inspektor Ochrony Środowiska stwierdził, że decyzja z dnia [...] października 2012 roku została doręczona Spółce 16 października 2012 roku. Zgodnie z art. 129 § 2 K.p.a. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji stronie postępowania. W przedmiotowej sprawie decyzja została doręczona Spółce w dniu 16 października 2012 roku zaś Spółka nadała na poczcie przesyłkę zawierająca odwołanie w dniu 31 października 2012 roku. Tymczasem termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 30 października 2012 roku.
Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła E. Spółka Jawna z siedzibą w Z. Skarżąca Spółka podniosła, że w dniu doręczenia przesyłki właściciele Spółki przebywali na Białorusi i przesyłkę odebrała administratorka bloku, która na przesyłce wpisała datę odbioru dzień 17 października 2012 roku. Spółka podniosła, że kierując się tą błędną datą uznała, że odwołanie przesłane zostało w terminie. Skarżąca Spółka wniosła o przywrócenie jej terminu do wniesienia środka odwoławczego
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Ochrony Środowiska wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie z przyczyn, które Sąd wziął pod uwagę z urzędu.
Warunkiem koniecznym stwierdzenia, że środek odwoławczy został wniesiony po terminie jest ustalenie, że doręczenie orzeczenia nastąpiło prawidłowo. Tylko od daty prawidłowego doręczenia stronie postępowania orzeczenia zaczyna biec termin do wniesienia środka odwoławczego od tego orzeczenia.
Zgodnie z art. 40 § 1 K.p.a. pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela – temu przedstawicielowi. Z kolei zgodnie z art. 43 K.p.a. w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania.
Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2012 roku wynika, że w miejscu "podpis odbiorcy" widnieje pieczątka firmy "S.", ul. [...] lok. [...]; [...] B." oraz nieczytelny podpis. Oznacza to, że przesyłka nie została odebrana przez adresatów bezpośrednio. Z danych zawartych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru orzeczenia nie wynika, czy odbioru przesyłki odebrał dorosły domownik, sąsiad lub dozorca domu. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru orzeczenia nie ma też informacji, że w oddawczej skrzynce pocztowej lub na drzwiach mieszkania pozostawiono informację o doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy.
W ocenie Sądu, mając na uwadze powyższe okoliczności, uznać należy, że doręczenie skarżącej Spółce decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2012 roku nie może być uznane za prawidłowe. Nie spełnia ono bowiem wymogów wynikających z art. 43 K.p.a. Zdaniem Sądu doręczenie decyzji powinno zostać powtórzone tak, by decyzja ta została skarżącej Spółce doręczona prawidłowo. Dopiero od dnia tej prawidłowo doręczonej Spółce decyzji rozpocznie się bieg terminu do wniesienia odwołania.
Wobec nieprawidłowego doręczenia skarżącej Spółce decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2012 roku za niezasadne uznać należy stwierdzenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że skarżąca Spółka wniosła odwołanie od tej decyzji po terminie wynikającym z art. 129 § 2 K.p.a.
Z powyższych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.