Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 24 września 2014 r. M. W. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie dotyczącej jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2014 r. w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na wycięcie drzew.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy, dodatkowego oświadczenia i dokumentów przedstawionych na wezwanie referendarza sądowego przez wnioskodawcę, wynika, że M. W. utrzymuje się z renty w wysokości 956,20 zł oraz dodatku pielęgnacyjnego w kwocie 195,67 zł. Wójt Gminy S. decyzją z dnia [...] września 2014 r. przyznał skarżącemu jednorazowy zasiłek celowy na dofinansowanie do zakupu opału i procesu leczenia w wysokości 400 zł. Skarżący nie posiada żadnego majątku ani oszczędności.
Stwierdzono, co następuje:
Złożony przez M. W. wniosek o przyznanie prawa pomocy jest uzasadniony.
Przyznanie stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od ustanowionej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zasady ponoszenia przez stronę kosztów tego postępowania związanych ze swoim udziałem w sprawie. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zdaniem referendarza sądowego, skarżący nie ma możliwości pokrycia jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. M. W. utrzymuje się dzięki środkom publicznym z zabezpieczenia społecznego i pomocy społecznej. Te przychody odpowiadają w zasadzie tzw. minimum socjalnemu, a więc pozwalają zaspokoić tylko najbardziej podstawowe, niezbędne potrzeby życiowe (minimum egzystencji) osoby prowadzącej samotnie gospodarstwo domowe. Z pewnością pokrycie kosztów sądowych niniejszej sprawy (na obecnym etapie postępowania wpisu od skargi w wysokości 200 zł. oraz wynagrodzenia radcowskiego), spowoduje trudności w zachowaniu minimum egzystencji.
Ponieważ o kontynuowaniu postępowania sądowego nie mogą decydować posiadane przez stronę zasoby dochodowe i majątkowe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 powołanej ustawy, postanowiono jak w sentencji.