Uzasadnienie
A. S. w piśmie z dnia 5 sierpnia 2013 r. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmowę przyjęcia jej na rehabilitację przez [...] sp. z o.o. z siedzibą w K. Skarżąca wskazała, że od dziecka leczy się w O., a od trzech lat stara się o przyjęcie do [...] w K., jednakże bezskutecznie.
Złożonym na urzędowym formularzu wnioskiem dnia 28 sierpnia 2013 r., A. S. zwróciła się o przyznanie w niniejszej sprawie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jajko ppsa, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2).
Jednakże stosownie do treści art. 247 ppsa prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.
O oczywistej bezzasadności skargi można mówić wówczas, gdy bez konieczności dokonywania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy, jest zupełnie oczywiste, iż skarga nie może zostać uwzględniona. Przy czym stwierdzenie przez sąd oczywistej bezzasadności skargi powoduje, że skarga taka podlegać będzie oddaleniu bądź odrzuceniu. Wskazany przepis nie różnicuje przyczyn bezzasadności skargi, należy zatem stwierdzić, że prawo pomocy nie przysługuje zarówno w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych jak i z przyczyn uregulowanych w przepisach materialnoprawnych (por. J.P. Tarno. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 2, s.509.).
W niniejszej sprawie zachodzi sytuacja oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych.
Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ppsa sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne,
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- 4) inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego
- 8) oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a.
W myśl art. 3 § 3 ppsa, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Pozytywne określenie właściwości oznacza, że dopuszczalna jest skarga do sądu administracyjnego tylko na prawne formy działania organów administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-8 ppsa oraz w sytuacjach przewidzianych przez ustawy szczególne, z zastrzeżeniem wynikającym z art. 5 ppsa. A contrario skarga na inne formy działania jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 lub 6 ppsa, ze szczególnym uwzględnieniem prawa do sądu gwarantowanego przez art. 45 ust. 1 Konstytucji oraz zasady domniemania właściwości sądów powszechnych (art. 177 Konstytucji).
W skardze z dnia 5 sierpnia 2013 r. A. S. kwestionuje odmowę przyjęcia jej na rehabilitację do [...] w K. oraz zwraca się do Sądu o pomoc w doprowadzeniu do przyjęcia jej przez wskazaną placówkę.
Przedmiot zaskarżenia określony w przedmiotowej skardze nie jest objęty kognicją sadu administracyjnego.
Przyjęcie na rehabilitację odbywa się na podstawie skierowania od odpowiedniego lekarza i nie następuje z żadnej z prawnych form działania, wymienionych w art. 3 § 2 ppsa. Z kolei [...] w K. działa w formie spółki kapitałowej, nie jest organem administracji i nie jest uprawnione do podejmowania czynności lub wydawania aktów wymienionych w tym przepisie. Jego działalność nie podlega także kognicji sądów administracyjnych na podstawie przepisów szczególnych. W konsekwencji Sąd nie ma kompetencji do oceny prawidłowości działań lub zaniechań [...] w K. w zakresie przyjęcia skarżącej na rehabilitację, ani do nakazania przyjęcie jej na rehabilitację.
W zakresie określonym przez skarżącą, nie przysługuje zatem skarga do sądu administracyjnego. Skarga ta - jako oczywiście bezzasadna - skutkuje oddaleniem wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Z tych względów, na podstawie art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.