Uzasadnienie
E. R., A. S. oraz K.S., działając przez pełnomocnika adwokata E. J. w dniu 19 października 2009 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] sierpnia 2009 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Uchybienie terminu skarżący uzasadnili błędnym pouczeniem co do możliwości kwestionowania zaskarżonej decyzji, zawartym w tej decyzji.
Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił powyższy wniosek o przywrócenie terminu podnosząc w uzasadnieniu, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżący złożyli po upływie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.
Na skutek złożonego zażalenia postanowieniem z dnia 28 maja 2010 r., sygn.. akt I OZ 379/10, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu NSA wskazał, że jak wynika z przedstawionych przez pełnomocnika skarżących zaświadczeń lekarskich, w okresie gdy mijał termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik była chora i niezdolna do pracy. Zdaniem NSA w takiej sytuacji należało uznać, że siedmiodniowy termin o którym mowa w art. 87 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozpoczął bieg w dniu w którym pełnomocnik skarżących miała realną możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu, czyli w dniu następnym od ustania niezdolności do pracy z powodu choroby.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Z kolei zgodnie z art. 87 tej ustawy warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są: brak winy w uchybieniu, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie.
Przesłanka dotycząca wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu została już rozstrzygnięta przez Naczelny Sąd Administracyjny. Sąd będąc związany wytycznym tego postanowienia uznał więc, że ten termin został zachowany. Pozostały więc do rozważenia pozostałe dwie przesłanki, a mianowicie czy skarżący nie ponoszą winy w uchybieniu terminu i czy równocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonano czynności uchybionej.
W ocenie Sądu przesłanki te zostały spełnione.
Zdaniem Sądu skarżący nie ponoszą winy w uchybieniu terminu, ponieważ zostali błędnie pouczeni o możliwości wniesienia środka zaskarżenia. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi pouczył ich o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, podczas gdy decyzja była kończącą sprawę w toku postępowania administracyjnego i podlegała zaskarżeniu do sądu. Minister o możliwości wniesienia skargi prawidłowo pouczył skarżących dopiero pismem z dnia [...] września 2009 r., doręczonym pełnomocnikowi skarżących w dniu [...] września 2009 r. Skarga została wniesiona w dniu [...] października 2009 r. Zaznaczyć także należy, że zgodnie zaś z art. 112 Kodeksu postępowania administracyjnego błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia.
Została spełniona także ostania przesłanka – a mianowicie wraz ze wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu została złożona skarga do sądu administracyjnego.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.