Uzasadnienie
Q. E. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata.
Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz nadesłanych na wezwanie dokumentów źródłowych i dodatkowego oświadczenia z dnia 28 sierpnia 2013 r. wynika, że skarżący pozostaje obecnie na utrzymaniu żony. Zamieszkuje wspólnie z nią oraz czworgiem jej dzieci i dzieckiem jednej z córek. Rodzina utrzymuje się ze świadczeń z pomocy społecznej w formie zasiłku okresowego, zasiłku celowego na zakup żywności, zasiłków rodzinnych na dzieci i dodatków do tych zasiłków, a także ze świadczeń alimentacyjnych otrzymywanych przez jednego z synów i wnuczkę żony skarżącego. Łączna kwota otrzymywanych świadczeń wraz z dodatkami o stałym charakterze wynosi 1.918,42 zł miesięcznie. Skarżący nie dysponuje oszczędnościami, innymi zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotowymi.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Skarżący nie osiąga obecnie dochodu i pozostaje na utrzymaniu żony. Mieszka razem z nią oraz jej dziećmi i wnuczką. Jedyny zaś dochód żony i zamieszkujących z nią członków rodziny stanowią świadczenia z pomocy społecznej, które z zasady służą umożliwieniu przezwyciężenia trudnych sytuacji życiowych, których rodzina (osoba) nie jest w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości (art. 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - Dz. U. z 2013 r., poz. 182 ze zm.). Uzyskiwane w ten sposób środki mogą wystarczyć co najwyżej na zaspokojenie podstawowych kosztów utrzymania rodziny. W sytuacji, gdy skarżący nie dysponuje przy tym ani zasobami pieniężnymi, ani majątkiem ruchomym, który można by zbyć w celu pozyskania dodatkowych środków, należy stwierdzić, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.