Uzasadnienie
Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w osobie radcy prawnego A. G., mającego siedzibę kancelarii w [...].
Wnioskodawca oświadczył, że utrzymuje się z renty w wysokości 634 zł miesięcznie, jest niepełnosprawny w znacznym stopniu, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie ma nieruchomości, wartościowych przedmiotów, oszczędności ani innych zasobów pieniężnych.
Postanowieniem z 11 lipca 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zwolnił Skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niego radcę prawnego, o którego wyznaczenie postanowił zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...]
Pełnomocnikiem Skarżącego została wyznaczona przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] r. pr. P. M., mająca siedzibę kancelarii w [...] (k. 180).
Wnioskodawca złożył sprzeciw od powyższego postanowienia w zakresie wyznaczenia organu (Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...]) mającego wyznaczyć pełnomocnika. Podniósł, że naruszono art. 244 § 3 i 253 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". W ich świetle, w razie wskazania przez stronę we wniosku radcy prawnego mającego siedzibę kancelarii w [...], właściwym organem do wyznaczenia pełnomocnika jest Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...], a nie w [...]. Jednocześnie zmodyfikowano wniosek poprzez wskazanie r. pr. E. K. zamiast r. pr. A..G.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W związku z wszczęciem postępowania przed wejściem w życie nowelizacji P.p.s.a., dokonanej ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) oraz art. 2 tej ustawy, zastosowanie ma w sprawie art. 260 P.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji.
Stosownie do art. 260 P.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie referendarza sądowego, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Jako że sprzeciw nie został odrzucony sprawa, zgodnie z powyższym przepisem, podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Zasadne jest zwolnienie Skarżącego od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, ponieważ wykazał on, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 P.p.s.a.), bowiem nie ma żadnych oszczędności ani majątku, a dochód w wysokości 634 zł miesięcznie pozwala jedynie na bardzo skromną egzystencję.
W kwestii podniesionej w sprzeciwie właściwości organu mającego wyznaczyć pełnomocnika należy wskazać, co następuje.
Jeżeli strona wskazała radcę prawnego, właściwa rada okręgowej izby radców prawnych, w miarę możliwości wyznaczy radcę prawnego wskazanego przez stronę (art. 244 § 3 P.p.s.a.). Rada nie jest więc zobligowana do wyznaczenia wskazanego przez stronę radcy prawnego, gdyż uczyni to jedynie w miarę możliwości. Możliwość wyznaczenia wskazanego przez stronę radcy prawnego nie nastąpi, jeżeli ma on siedzibę poza obszarem działania właściwej rady. Właściwą radą jest ta, której obszar działania obejmuje siedzibę sądu orzekającego. Wskazuje na to art. 253 § 3 P.p.s.a. stanowiący, że jeżeli radca prawny ustanowiony w ten sposób (tzn. w trybie art. 253 § 1 P.p.s.a. - przez właściwą radę) ma podjąć czynności poza siedzibą sądu orzekającego, właściwa rada, na wniosek ustanowionego radcy prawnego, wyznaczy w razie potrzeby radcę prawnego z innej miejscowości.
Wykładnia powyższych przepisów wskazuje więc, że w razie wskazania przez stronę radcy prawnego mającego siedzibę kancelarii w [...], właściwym organem do wyznaczenia pełnomocnika jest ten, którego obszar działania obejmuje siedzibę sądu orzekającego (tu: Warszawę - § 1 pkt 13 rozporządzenia Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości; Dz. U. Nr 72, poz. 652 ze zm.), a jest nim Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...]. Rada ta nie może wyznaczyć pełnomocnika mającego siedzibę kancelarii poza obszarem jej działania (np. w [...]). Przepis art. 253 § 3 P.p.s.a. dopuszcza możliwość wyznaczenia radcy prawnego z innej miejscowości jedynie w sytuacji, gdy wyznaczony uprzednio radca prawny (tu: mający siedzibę na obszarze działania Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...]) ma podjąć czynność poza siedzibą sądu orzekającego i złożył stosowny wniosek w tym zakresie.
Z tych przyczyn o wyznaczenie radcy prawnego zwrócono się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...].
Wobec tego Sąd postanowił, jak w pkt 1 i 2 sentencji na podstawie art. 260 w zw. z art. 244 § 3, art. 246 § 1 pkt 1 i art. 253 § 3 P.p.s.a.