Uzasadnienie
W. P. wraz ze skargą na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2014 r. w przedmiocie wymeldowania wniosła o jej wstrzymanie.
Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała, że zameldowanie w określonym lokalu jest aktem rejestracji danych, z którym wiąże się dla osoby zameldowanej wiele istotnych spraw życiowych, związanych w szczególności z podejmowaniem czynności w urzędach i instytucjach, dla dokonania których wymagane jest wylegitymowanie się dokumentem potwierdzającym miejsce stałego zamieszkania lub zameldowania (np. korzystanie z usług banku, na poczcie, rejestracja w przychodni). Skarżąca podniosła, że wymeldowanie może spowodować utrudnienia w codziennym funkcjonowaniu, a nawet doprowadzić do pozbawienia możliwości załatwienia istotnych spraw życiowych. W konsekwencji, może to dla osoby bez stałego zameldowania spowodować znaczną szkodę jak i trudne do odwrócenia skutki.
Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę kwestię wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji pozostawił do uznania Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Powyższy przepis zawiera zamknięty katalog przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pierwszą z nich jest wyrządzenie znacznej szkody, zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, którą należy rozumieć za taką, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast za drugą przesłankę - trudne do odwrócenia prawne i faktyczne skutki - rozumieć należy wywołanie istotnej i trwałej zmiany rzeczywistości, gdzie powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Dodać należy, że żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na stronie skarżącej spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej.
Rozpoznając wniosek W. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie.
Skarżąca formułując przedmiotowy wniosek podniosła, że brak zameldowania w określonym lokalu utrudni jej podejmowanie czynności w codziennym funkcjonowaniu oraz pozbawi ją możliwości załatwienia istotnych spraw życiowych w urzędach i innych instytucjach, dla dokonania których wymagane jest legitymowanie się dokumentem potwierdzającym miejsce stałego zamieszkania lub zameldowania. W ocenie Sądu powołane okoliczności są zbyt ogólnikowe, aby mogły uzasadnić wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie wskazują bowiem na realne i konkretne niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody lub trudne do odwrócenia skutki.
Podkreślić należy, że decyzja o wymeldowaniu z reguły nie powoduje - zdaniem Sądu - trudnych do odwrócenia skutków, nie można jej również zaliczyć do decyzji, które po ich wykonaniu mogłyby prowadzić do wyrządzenia stronie znacznej szkody. Celem decyzji o wymeldowaniu jest aktualizacja ewidencji ludności poprzez doprowadzenie do zgodności faktycznego miejsca pobytu osoby z miejscem rejestracji (zameldowania). W orzecznictwie panuje pogląd, akceptowany przez skład orzekający w niniejszej sprawie, że decyzja o wymeldowaniu nie powoduje powstania ani utraty jakichkolwiek praw, a jej skutki nie mają charakteru nieodwracalnego (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 27 maja 2002 r. sygn. akt K 20/01, OTK-A 2002/3/34, postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 24 października 2013 r. sygn. akt II OZ 914/13, z 13 listopada 2013 r. sygn. akt II OZ 976/13, z 9 grudnia 2013 r. sygn. akt II OZ 1146/13, z 19 grudnia 2013 r. sygn. akt II OZ 1189/13, wskazane orzeczenia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że skarżąca W. P. nie wskazała, aby w przedmiotowej sprawie uzasadnione było zastosowanie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.