Uzasadnienie
A.W. uczynił przedmiotem zaskarżenia niewykonanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wyroku NSA z 6 lutego 2019 r., sygn. akt II OSK 1995/18, którym uchylono w całości wyrok WSA w Warszawie z 30 stycznia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 1263/17, oraz zaskarżone postanowienie SKO w [...] z [...] marca 2017 r., nr [...], i poprzedzające je postanowienie Burmistrza [...] z [...] stycznia 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.
Postępowanie sądowoadministracyjne może się toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza więc analiza wymogów jej dopuszczalności.
Natomiast zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Wyrokiem z 6 lutego 2019 r., sygn. akt II OSK 1995/18, którego niewykonanie podnosi Skarżący, NSA uchylił w całości wyrok wojewódzkiego sądu administracyjnego, oraz zaskarżone postanowienie organu II. instancji i poprzedzające je postanowienie organu I. instancji. Niniejsza skarga podlega odrzuceniu nie dotyczy więc wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, lecz wyroku wydanego na skutek sądowej kontroli postanowienia wydanego przez organ administracji w instancyjnym toku postępowania administracyjnego. Sytuacja taka nie mieści się w zakresie opisanym w art. 154 § 1 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.