Uzasadnienie
Zaskarżoną przez P. S. do Sądu decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. Dyrektor Generalny Lasów Państwowych utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w K. z dnia [...] grudnia 2011 r. o wyłączeniu gruntu stanowiącego część działki ew. nr [...] z obrębu K. w gminie W. z produkcji leśnej oraz ustaleniu za to należności w wysokości 3.062,07 zł, opłaty rocznej płatnej przez 10 lat w corocznej wysokości 369,63 zł i jednorazowego odszkodowania za przedwczesny wyrąb drzewostanu w wysokości 50,07 zł.
W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który nie został rozpatrzony przez organ.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "p. p. s. a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednakże art. 61 § 3 p. p. s. a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący jest więc zobowiązany uprawdopodobnić, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Skarżący nie uprawdopodobnił, aby wykonanie decyzji mogło doprowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub mogło spowodować trudne do odwrócenia skutki. Skarżący powinien powołać konkretne okoliczności faktyczne przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2011 r., sygn. akt I FSK 1427/11 oraz z dnia 28 września 2011 r., sygn. akt I FZ 219/11). Uzasadnienie wniosku nie stanowi jego wymogu formalnego, lecz jego materialnoprawną argumentację. Dlatego treść uzasadnienia wniosku nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia, podlega natomiast ocenie z punktu widzenia zasadności wniosku.
Skoro nie wskazano okoliczności, o których wyżej mowa, na podstawie art. 61 § 3 p. p. s. a. w związku z art. 61 § 5 p. p. s. a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.