Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 4 marca 2013 r. ustanowiono dla L. K. radcę prawnego w sprawie ze skargi wymienionej na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] listopada 2012 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania.
Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] pełnomocnikiem strony wyznaczyła radcę prawnego A. D. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 czerwca 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 202/13 oddalił skargę L. K. na powołana decyzję Rady do Spraw Uchodźców.
Wyznaczona przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] pełnomocnik L. K. złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 5 czerwca 2013 r., a po doręczeniu odpisu orzeczenia z uzasadnieniem sporządziła i wniosła w imieniu skarżącej skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze kasacyjnej zawarła wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one zapłacone ani w całości, ani w części.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2015 r. sygn. akt II OSK 2251/13 oddalił skargę kasacyjną L. K. od wskazanego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Jak wynika z protokołu rozprawy poprzedzającej wydanie powołanego orzeczenia, wyznaczona radca prawny nie reprezentowała skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez radcę prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490).
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50% wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W przedmiotowej sprawie, w ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, o przyznanie kosztów której zwróciła się radca prawny A. D., wykonane zostały czynności wskazane w powołanym § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Wyznaczona przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] pełnomocnik powinna zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w tym przepisie. Ponieważ prowadziła ona sprawę przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, opłata wynosi 50% stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia.
Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.