Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 lipca 2015 r. referendarz sądowy zwolnił O. S. ("skarżącą") od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niej radcę prawnego.
Wyrokiem z dnia 12 listopada 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 2020/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę w niniejszej sprawie. Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2015 r. przyznano wyznaczonemu w sprawie pełnomocnikowi z urzędu stosowne wynagrodzenie za udzielenie skarżącej pomocy prawnej w pierwszej instancji.
Radca prawny P. W. w piśmie z dnia 22 grudnia 2015 r. wniósł o przyznanie kosztów niepłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając że koszty te nie zostały opłacone ani w całości ani w części oraz o zasądzenie zwrotu wydatków za przesłanie pocztą opinii do skarżącego oraz niniejszego pisma do Sądu - w łącznej wysokości 8,40 zł. Do pisma dołączył opinię o stwierdzeniu braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz potwierdzenie nadania przesyłki poleconej do skarżącej (opłaconej w wysokości 4,20 zł).
Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Wedle § 15 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-4, oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Przepis § 14 ust. 2 pkt 2) lit. b rozporządzenia stanowi, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki określonej w pkt 1), a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zaś stawka minimalna określona w pkt 1 powołanego przepisu w niniejszej sprawie wynosi 240 zł.
Natomiast stosownie do treści § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przed radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W niniejszej sprawie, mając na uwadze wyżej powołane przepisy uznano, że pełnomocnikowi należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 120zł (tj. 50 % stawki minimalnej, bowiem wyznaczony radca prawny reprezentował skarżącego w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji), podwyższając powyższą kwotę o stawkę podatku od towarów i usług. Ponadto
Natomiast z tytułu niezbędnych udokumentowanych wydatków należało zwrócić wyznaczonemu pełnomocnikowi koszty opłaty pocztowej uiszczonej w związku z przesłaniem sporządzonej opinii skarżącej. Radca prawny udokumentował dołączonym do przedmiotowego wniosku potwierdzeniem nadania wydatek w kwocie 4,20 zł. Koszt przesłania do Sądu przedmiotowego pisma z dnia 22 grudnia 2015 r. wraz z egzemplarzem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie jest natomiast wydatkiem niezbędnym do udzielania skarżącej pomocy prawnej. Nie ma zatem podstaw do obciążenia Skarbu Państwa jego zwrotem.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805) w zw. z § 15 i § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) powoływanego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r., orzeczono jak w postanowieniu.