Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 lutego 2011 r. sygn. akt IV SA/Wa 2075/10 oddalił skargę M. M. i J. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez zmian danych ewidencyjnych dotyczących granicy.
Pismem z dnia 3 marca 2011 r. (data przekazania pisma polskiemu urzędowi pocztowemu), uzupełnionym na wezwanie Sądu pismem z dnia 8 kwietnia 2011 r., skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazali, iż przyczyną uchybienia terminowi była konieczność opuszczenia przez nich miejsca zamieszkania, spowodowana awarią instalacji grzewczej i wodociągowej. Do czasu zmian temperatur na wyższe skarżący wyjechali do znajomych i rodziny poza granice kraju, tracąc bezpośredni kontakt z domem, a tym samym możliwość odbioru kierowanej do nich korespondencji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się, zgodnie z art. 87 P.p.s.a. do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w ww. piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Brzmienie powołanego przepisu art. 86 P.p.s.a. wskazuje, iż przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. A zatem brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Jednocześnie art. 86 § 1 P.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy ocenić zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich ustalonych w sprawie okoliczności (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lipca 1999 r., IPKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757).
Ponadto zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972 r. II CRN 448/71, OSPiKA 1972/7-8/144).
Na gruncie niniejszej sprawy, w ocenie Sądu, podnoszona przez skarżących we wniosku argumentacja, jak również zachowanie skarżących od czasu powzięcia wiadomości o wydanym w sprawie wyroku Sądu do momentu wniesienia przedmiotowego wniosku, stanowią wystarczające przesłanki uprawdopodobniające brak winy skarżących w uchybieniu terminu.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.