Uzasadnienie
Pismem datowanym na dzień 5 lipca 2008 r. skarżący wniósł o sprostowanie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 214/08, poprzez:
- - zastąpienie na stronie trzeciej uzasadnienia wyroku w dwudziestym drugim wersie od góry cyfry: "1945" cyfrą: "1954"
- - zastąpienie kilkakrotnie użytego w uzasadnieniu wyroku sformułowania: "wniosek z dnia [...] listopada 1954 r." sformułowaniem "podanie z dnia [...] listopada 1954 r.",
- - zastąpienie na stronie szóstej uzasadnienia wyroku w wierszu trzynastym sformułowania: "budynku mieszkalnym (12,5 x 6 metrów)" sformułowaniem: "budynku mieszkalnym 30 x 7 metrów",
- - zastąpienie na stronie szóstej uzasadnienia wyroku w wierszu dwudziestym słów: "J. N." słowami: "L. P.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art.156§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Tryb powyższy ma rygorystycznie zakreślony przedmiot i nie może służyć merytorycznej weryfikacji orzeczenia.
Żądanie skarżącego można uwzględnić jedynie w części.
Żądanie sprostowania daty wystąpienia ojca skarżącego ze S. jest słuszne, albowiem data ta to 1954 r., co jednoznacznie wynika z protokołu rozprawy sądowej z dnia 13 maja 2008 r. (k.54), nie zaś 1945 r., jak omyłkowo wskazał Sąd.
Pozostałe żądania są jednakże niezasadne.
Po pierwsze, sformułowania "wniosek" oraz "podanie" są na gruncie postępowania administracyjnego równoznaczne, co oznacza iż można jest stosować wymiennie. Posłużenie się przez Sąd terminem wniosek nie jest zatem błędem.
Po drugie, Sąd cytował znajdujące się w aktach sprawy orzeczenie Powiatowej Komisji Osadnictwa Rolnego w D. o wyznaczeniu nabywcy gospodarstwa z dnia [...] sierpnia 1947 r. Nr [...], w którym wymienia się dom mieszkalny 12,5 x 6 metrów oraz budynki gospodarcze: stodołę, wozownię, stajnię, oborę, garaż i szopę. Cytat jest zatem prawidłowy i nie wymaga sprostowania.
Po trzecie, Sąd cytował znajdujące się w aktach sprawy orzeczenie Prezydium Powiatowej Rady Narodowej Powiatowej Komisji Ziemskiej w D. z dnia [...] lutego 1962 r. nr [...], którego adresatem był J. N., nie zaś wskazana we wniosku o sprostowanie L. P. Cytat Sądu jest zatem prawidłowy i nie wymaga sprostowania.
Wobec powyższego, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.