Uzasadnienie
Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 3 października 2013 r. zwolnił H. T. (dalej: "skarżącą") od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niej adwokata.
Pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła adwokat A. P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 lutego 2014 r., oddalił skargę oraz przyznał pełnomocnikowi z urzędu w niniejszej sprawie stosowne wynagrodzenie.
W dniu 24 kwietnia 2014 r. wyznaczona pełnomocnik z urzędu wniosła w imieniu skarżącej skargę kasacyjną od ww. orzeczenia. W piśmie tym zawarła również wniosek o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w postępowaniu wywołanym skargą kasacyjną, zgodnie z normami przepisanymi.
Jak wynika z protokołu z rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z dnia 23 lutego 2016 r. pełnomocnik skarżącej stawiła się na rozprawie i złożyła wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Referendarz sądowy zważył co następuje
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W świetle § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), który ma zastosowanie w niniejszej sprawie w związku z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U z 2015 r. poz. 1801), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Z treści tych przepisów wynika, że aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi, konieczne jest złożenie oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, co pozwala w istocie określić wysokość tego wynagrodzenia.
Trzeba podkreślić, ze brak oświadczenia w przedstawionym brzmieniu nie stanowi uchybienia formalnego, które można uzupełnić na wezwanie w trybie art. 49 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oświadczenie że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały wypłacone w całości lub w części, jest bowiem nieodzownym elementem wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. Pozwala to określić zakres, w jakim wynagrodzenie musi zostać pokryte przez Skarb Państwa (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010 r., art. 250, teza 8, też T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, art. 250, teza 7 a także postanowienia NSA z 21 czerwca 2006 r., II FSK 862/05, z 3 października 2007 r., I OZ 704/07, z 20 sierpnia 2008 r., I OZ 603/08, z 28 sierpnia 2008 r., I OZ 615/08, czy z 8 grudnia 2009 r., II GZ 273/09).
Brak takiego oświadczenia wywołuje skutek w postaci utraty prawa do wynagrodzenia.
W rozpatrywanej sprawie, jak wynika z treści skargi kasacyjnej zawierającej wniosek o przyznanie wynagrodzenia oraz z protokołu z rozprawy z dnia 23 lutego 2016 r. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, pełnomocnik nie złożyła takiego oświadczenia.
Z przedstawionych powodów odmówiono pełnomocnikowi przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.