Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę O. B. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] sierpnia 2014 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nadania statusu uchodźcy.
Pismem z dnia 9 grudnia 2014 r. (k.
- 76) skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika adwokata M. O. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
Zasadniczy problem w rozpatrywanej sprawie dotyczy dopuszczalności zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi. W ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sposób odmienny zostały ukształtowane środki zaskarżania orzeczeń wydanych przez sąd pierwszej instancji, którymi są skarga kasacyjna i zażalenie. Przepis art. 173 § 1 p.p.s.a. wyraźnie stanowi, że od wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Bezspornie postanowienie o odrzuceniu skargi jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Prowadzi to do wniosku, że od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi przysługuje skarga kasacyjna, bez względu na przyczynę odrzucenia skargi. Analiza pisma procesowego zawierającego wniesiony w sprawie środek prawny prowadzi natomiast do wniosku, że jest to zażalenie, a nie skarga kasacyjna. Pismo zostało zatytułowane "zażalenie", ponadto jako załącznik do pisma również wskazano odpis zażalenia.
W piśmiennictwie i orzecznictwie przyjmuje się, że wniesienie skargi kasacyjnej od orzeczenia, na które służy zażalenie, nie powinno spowodować jej odrzucenia na podstawie art. 178 u.p.p.s.a., lecz powinno zostać potraktowane jako wniesienie w istocie zażalenia, błędnie nazwanego skargą kasacyjną. Z kolei w sytuacji odwrotnej - gdy wniesiono zażalenie zamiast skargi kasacyjnej, zażalenie takie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne (vide: B. Gruszczyński w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz", Wydawnictwo Zakamycze, 2005 r., str. 438 i 495; postanowienie NSA z dnia 9 lutego 2010 r. sygn. akt II GZ 17/10, postanowienie NSA z dnia 21 sierpnia 2013 r. sygn. akt I OZ693/13).
Jak wynika z akt sprawy, strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, dlatego też sporządzenie i wniesienie przez adwokata zażalenia na orzeczenie wojewódzkiego sądu administracyjnego, od którego przysługuje skarga kasacyjna, powoduje ten skutek, że przedmiotowe zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.