Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 19 listopada 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 2171/14 odrzucił skargę O. B. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] jako wniesioną z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). W dniu 25 listopada 2014 r. ORA w Warszawie pełnomocnikiem strony wyznaczyła adw. M. O. Pełnomocnik w dniu 9 grudnia 2014 r. złożył zażalenie od postanowienia sądu pierwszej instancji, w którym zawarł wniosek o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej oraz oświadczenie, że koszty nie zostały zapłacone w całości ani w części przez stronę.
Sąd I instancji postanowieniem z 18 grudnia 2014 r. odrzucił to zażalenie, ponieważ stwierdził, że od postanowienia WSA o odrzuceniu skargi przysługuje skarga kasacyjna, bez względu na przyczynę odrzucenia skargi. Wniesienie w tej sprawie zażalenia było zatem niedopuszczalne. Pełnomocnik skarżącego zaskarżył zażaleniem postanowienie Sądu I instancji z 18 grudnia 2014 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi, które Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił i uchylił zaskarżone postanowienie (postanowienie z 9 kwietnia 2015 r. II OZ 238/15).
Sąd kasacyjny wywiódł w uzasadnieniu, że nie było podstaw prawnych do przyjęcia, że skarżący złożył zażalenie. Sporny środek odwoławczy jest bowiem w istocie skargą kasacyjną od postanowienia Sądu I instancji o odrzuceniu skargi. Kierując się tymi wytycznymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę kasacyjną i odrzucił ją postanowieniem z 2 czerwca 2015 r. Adwokat M. O. wniósł w dniu 18 czerwca 2015 r. zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu zażalenia skarżącego z 18 czerwca 2015 r. uchylił postanowienie Sądu I instancji z 2 czerwca 2015 r. W dniu 19 stycznia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 listopada 2014 r. o odrzuceniu skargi O. B. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] sierpnia 2014 r.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącej złożył trzy wnioski o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej: w skardze kasacyjnej z 9 grudnia 2014 r. na postanowienie z 19 listopada 2014r. o odrzuceniu skargi, w zażaleniu z 15 stycznia 2015 r. na postanowienie z 18 grudnia 2014 r. o odrzuceniu powyższego środka odwoławczego oraz w zażaleniu z 18 czerwca 2015 na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W tych okolicznościach adw. M. O. należy przyznać koszty za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej (180 zł.) oraz za udział w postępowaniach zażaleniowych (2 x 120 zł.). Ustalone w powyższy sposób koszty podlegają podwyższeniu zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o 23 % ustalonej kwoty wynagrodzenia (96,60 zł.). W opisany sposób koszty nieopłaconej pomocy prawnej zostały ustalone na łączną kwotę 516,60 zł.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) i lit c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461) i § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2015 r. poz. 1801), orzeczono jak w postanowieniu.