Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 26 listopada 2015 r. w przedmiotowej sprawie ustanowiono dla skarżącego adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka w W. pełnomocnikiem strony wyznaczyła adwokata M. K..
Wyznaczony pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy w dniu 8 stycznia 2016 r. Następnie stawił się na rozprawie w dniu 3 marca 2016 r., na której wniósł o zawieszenie postępowania do czasu rozpoznania sprawy o sygn. akt IV SA/Wa 2608/14 dotyczącej odmowy nadania skarżącemu statusu uchodźcy. Jednocześnie adwokat wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej w wysokości 150 % stawki minimalnej, uzasadniając wniosek "obszernością sprawy". Oświadczył, że koszty udzielonej przez niego pomocy nie zostały zapłacone w całości, ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 marca 2016 r. zawiesił postępowanie. Sąd stwierdził, że rozstrzygnięcie rozpoznawanej sprawy zależy od wyniku postępowania sądowoadministracyjnego toczącego się pod sygn. akt IV SA/Wa IV SA/Wa 2608/14 w sprawie ze skargi H. D. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] października 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy.
Po prawomocnym zakończeniu postępowania we wskazanej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2016 r. podjął postępowanie w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 2213/15.
Wyrokiem z dnia 11 października 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 2213/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi H. D., uchylił zaskarżoną decyzję Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2015 r. znak: [...] oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Adwokat M. K. reprezentował skarżącego na rozprawie poprzedzającej wydanie powołanego orzeczenia. Pełnomocnik podtrzymał wnioski i argumenty zawarte w skardze oraz ponowił wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Ponownie oświadczył też, że opłaty nie zostały zapłacone w całości, ani w części.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki minimalne opłat za czynności adwokackie, a także zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w przedmiotowej sprawie - w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji - określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.).
Zgodnie z § 19 pkt 1 powołanego rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. Stosownie natomiast do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł.
Uwzględniając zarówno niezbędny nakład pracy adwokata, jak i charakter sprawy oraz wkład pracy w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia, nie znaleziono podstaw do podwyższenia opłaty ponad stawkę minimalną.
Jakkolwiek adwokat M. K. na rozprawie w dniu 3 marca 2016 r. stwierdził, że za przyznaniem mu wynagrodzenia w wysokości 150 % stawki minimalnej przemawiać ma "obszerność sprawy", to nie wskazał, na czym miała polegać jego ponadprzeciętna aktywność w postępowaniu.
Pełnomocnik stawił się na rozprawie w dniu 3 marca 2016 r., na której złożył wniosek o zawieszenie postępowania oraz na rozprawie w dniu 11 października 2016 r., na której podtrzymał wnioski i argumenty zawarte w skardze złożonej osobiście przez skarżącego. Adwokat nie składał w toku postępowania pism procesowych w imieniu skarżącego.
Z pewnością o szczególnie skomplikowanym charakterze sprawy, który mógłby wymagać od pełnomocnika ponadprzeciętnego wkładu pracy nie może decydować sam w sobie przedmiot sprawy – zobowiązanie cudzoziemca do powrotu. Analiza akt sprawy, która pozwoliła pełnomocnikowi podtrzymać argumenty i wnioski zawarte w skardze, wymagała od niego jednej wizyty w czytelni akt Sądu. Jak natomiast wynika z uzasadnienia postanowienia Sądu z dnia 3 marca 2016 r. rozstrzygnięcie sprawy zakończonej wyrokiem z dnia 11 października 2011 r. uzależnione było od wyniku postępowania w sprawie ze skargi H. D. na decyzję w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy.
Mając powyższe na uwadze, nie można uznać, że skala aktywności adwokata M. K. w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie miała ponadprzeciętny charakter, bądź że sprawa miała szczególnie skomplikowany charakter. Nie znaleziono więc podstaw do podwyższenia wynagrodzenia ponad stawę minimalną.
Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) w zw. z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r., należało orzec jak w postanowieniu.