Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 30 października 2007 r. sygn. akt IV SA/Wa 2237/06 oddalił skargę A. S. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2006 r. nr [...].
Postanowieniem z dnia 30 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał adw. B. J. z Kancelarii Adwokackiej w W. przy ul. [...] kwotę 240 zł wraz z należnym podatkiem VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Wyrokiem z dnia 5 lutego 2009 r. sygn. akt I OSK 95/08 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną sporządzoną przez pełnomocnika skarżącego od wskazanego wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze kasacyjnej pełnomocnik skarżącej wniósł m.in. o "(...) przyznanie pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu".
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej również jako P.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), dalej: rozporządzenie, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego we wniosku o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zamieścił wymaganego prawem oświadczenia. Oświadczenie to jest obligatoryjnym elementem wniosku, a jego nie złożenie nie stanowi braku formalnego, podlegającego uzupełnieniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2005 r. sygn. akt II FZ 625/05; Michał Kazek "Nieznajomość prawa a wynagradzanie za czynności pełnomocnika z urzędu" Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 6 (9)/2006, s. 65-71).
Mając na uwadze, że nie złożenie przez profesjonalnego pełnomocnika oświadczenia w przedmiocie zapłaty kosztów zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy stanowi brak w zakresie uzasadnienia wniosku, należało odmówić przyznania kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Z tego względu, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.