Uzasadnienie
L.W. w skardze na opisaną w sentencji decyzję wniósł o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata i zwolnienie od kosztów sądowych.
W urzędowym formularzu, przedłożonym na wezwanie Sądu w dniu 28 listopada 2007r. skarżący podniósł, że z uwagi na trudną sytuację materialną nie jest w stanie wygospodarować kwoty potrzebnej na pokrycie kosztów sądowych. Źródłem utrzymania wnioskodawcy jest emerytura w wysokości 1177 zł. Jednakże nie ma on prawa dysponować zarobkiem, gdyż rachunek bankowy został zajęty przez komornika. Z przedłożonych przez wnioskodawcę dokumentów oraz złożonych wyjaśnień wynika, że może on swobodnie dysponować kwotą 694 zł.
Wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, która otrzymuje świadczenie rentowe w kwocie 752 zł.
Stan konta wnioskodawcy wykazuje saldo ujemne (4.378,27 zł.)
Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje:
Prawo pomocy jest szczególną instytucją postępowania przed sądami administracyjnymi, która ma na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego.
Art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wprost przenosi na stronę obowiązek wykazania, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie praw pomocy w zakresie częściowym).
Strona występująca na drogę postępowania sądowego winna mieć świadomość obowiązku ponoszenia kosztów tego postępowania, a wnosząc o zwolnienie z tego obowiązku musi uprawdopodobnić, w sposób rzetelny, okoliczności przemawiające za uwzględnieniem wniosku.
W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Do wniosku dołączył zawiadomienie o zajęciu świadczenia emerytalno-rentowego z tytułu egzekucji roszczeń niealimentacyjnych.
Skarżący uzyskuje stały miesięczny dochód, jednakże przedłożone dokumenty wskazującą istnienie wysokiego zadłużenia i prowadzoną egzekucję z jego majątku. Podkreślić należy, że o przyznaniu prawa pomocy decyduje obiektywna możliwość poniesienia przez stronę kosztów postępowania. Prowadzenie egzekucji z majątku strony w sposób oczywisty ogranicza możliwość dysponowania majątkiem, a tym samym uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie.
Z tego względu na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia