Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia [...] stycznia 2016 r. ustanowiono dla M. M. radcę prawnego z urzędu w sprawie ze skargi wymienionej na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2015 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.
Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] w piśmie z dnia 9 marca 2016 r. poinformowała o wyznaczeniu dla skarżącej pełnomocnika w osobie radcy prawnego P. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia [...] kwietnia 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 2267/15, po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym, oddalił skargę M. M. na powołane postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...].
Wyznaczony przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] pełnomocnik M. M. zwrócił się o sporządzenie uzasadnienia powołanego wyroku. Odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczono mu 16 maja 2016 r.
W dniu 14 czerwca 2016 r. radca prawny P. S. złożył do akt sprawy opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 13 kwietnia 2016 r. wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając zarazem, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Do wniosku dołączył potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię potwierdzenia nadania rzeczonej opinii na adres skarżącej.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, sposób określania tych kosztów oraz maksymalną wysokość opłat za udzieloną pomoc w przedmiotowej sprawie - w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji - określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805).
Zgodnie z § 4 ust. 1 powołanego rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy.
Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia opłata maksymalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 480 zł. Wedle natomiast § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej opłata maksymalna wynosi 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł.
Z sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 2267/15 radca prawny P. S. powinien zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia. Ponieważ pełnomocnik został wyznaczony przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, wynosi ona 50% stawki maksymalnej określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia.
Uwzględniając, stosownie do § 4 ust. 2 powoływanego rozporządzenia, zarówno niezbędny nakład pracy wyznaczonego adwokata, jak i charakter sprawy, nie znaleziono podstaw do ustalenia opłaty ponad wysokość minimalną, przewidzianą przez § 4 ust. 1 rozporządzenia.
Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 22 w zw. § 4 ust. 1 w zw. z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., orzeczono jak w postanowieniu.