Uzasadnienie
Pismem z dnia 08 kwietnia 2008 r. M. S. wniosła o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego położonego w budynku przy ul. [...] na dz. nr ew. [...] w obrębie [...] w Dzielnicy [...] w W., na gabinet stomatologiczny.
Decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] Prezydent W. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego nr [...] na gabinet stomatologiczny mieszczący się na parterze budynku mieszkalnego, zlokalizowanego przy ul. [...] na terenie Dzielnicy [...] w W., zlokalizowanej na działce nr ew. [...] w obrębie [...].
Odwołanie od powyższej decyzji złożyła H. M. zarzucając organowi I instancji naruszenie przepisów art. 7, 11, 107 § 1 i 3, 77 § 1 i 109 § 1 k.p.a. oraz art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy prawo budowlane.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją nr [...] z dnia [...] września 2008r. uchyliło powyższą decyzję Prezydenta W. wskazując na nieustalenie wszystkich stron postępowania, nie wyjaśnienie kto jest legitymowany do reprezentowania Wspólnoty Mieszkaniowej. Ponadto wskazano w decyzji Kolegium, iż ustalenia wymaga czy planowana inwestycja jest w istocie zmianą sposobu użytkowania obiekt, o której mowa w art. 71 ustawy Prawo budowlane. W decyzji wskazano także, że do wniosku nie dołączono wstępnych warunków od gestorów sieci miejskich gwarantujących, ze istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego. W decyzji podniesiono także, że wyjaśnienia wymaga okoliczność, którędy ostatecznie odbywać się będzie wejście do przedmiotowego gabinetu.
Skargę na ww. decyzję Kolegium wniosła pani M. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 lutego 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 1899/08 stwierdził nieważność ww. decyzji Kolegium.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. i H. M. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 maja 2010r., sygn. akt II OSK 917/09 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Rozpoznając ponownie sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 2 września 2010r., sygn. akt IV SA/Wa 1125/10 uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. nr [...]. W uzasadnieniu wyroku WSA poniósł, że SKO winno wyjaśnić czy odwołującej się H. M. przysługuje prawo własności do zajmowanego lokalu, które tytułuje ją do udziału w postępowaniu o charakterze strony.
Decyzją nr [...] z dnia [...] października 2008r. Prezydent W. umorzył postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego nr [...] na gabinet stomatologiczny w budynku przy ul. [...] na działce nr ew. [...] w obrębie [...], na terenie Dzielnicy [...].
Decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2013r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło nieważność decyzji Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] października 2008r.
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania H. M.od decyzji Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] lipca 2008 r. ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego nr [...] na gabinet stomatologiczny mieszczący się na parterze budynku mieszkalnego, zlokalizowanego przy ul. [...] na terenie Dzielnicy [...] w W., zlokalizowanej na działce nr ew. [...] w obrębie [...] orzekło o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i umorzyło postępowanie przed organem I instancji.
W uzasadnieniu organ wskazał, iż będąc zobowiązanym do wykonania zaleceń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zwróciło się do H. M. o przedstawienie dokumentów potwierdzających tytuł prawny do lokalu nr [...] znajdującego się w budynku położonym przy ul. [...] w W. H. M. przy piśmie z dnia 04.02.2013r. nadesłała decyzję Urzędu Dzielnicy W. [...] z dnia [...].05.1990r. Nr [...] o sprzedaży lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku położonym w W. przy ul. [...] na rzecz K. i H. M. małżonków M..
W oparciu o decyzję z [...] maja 1990r. został podpisany akt notarialny Rep. A nr [...] z dnia [...].03.1991 r. o sprzedaży lokalu i oddania części gruntu w użytkowanie wieczyste państwo K. i H. M. małżonkom M. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2004r., sygn. akt [...] Sąd Rejonowy dla W. [...] Wydział VI Cywilny stwierdził, że spadek po K. M. na podstawie testamentu nabyła w całości żona H. M. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. dokonało sprawdzenia elektronicznej księgi wieczystej dla lokalu nr [...] znajdującym się w budynku położonym w W. przy ul. [...] KW nr [...] i na podstawie wpisu w tej księdze ustaliło, że jako właściciele lokalu nr [...] wpisani są K. M. i H. M. Z uwagi na objęcie spadku przez panią H. M. w całości po K. M., uznać ca należy, że odwołującej się przysługuje wyłączne prawo do lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku położonym w W. przy ul. [...].
Po dokonaniu powyższych ustaleń Kolegium stwierdziło, iż do rozstrzygnięcia pozostaje kwestia zasadności wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. W czasie wizji lokalnej przeprowadzonej przez organ I instancji w dniu 13 października 2008 r. ustalono, że w lokalu objętym wnioskiem o zmianę sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego na gabinet stomatologiczny prowadzona już jest działalność objęta ww. wnioskiem. Zdaniem organu odwoławczego prowadzenie postępowania o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego na gabinet stomatologiczny stało się bezprzedmiotowe, bowiem może się ono toczyć i zostać zakończone wydaniem decyzji ustalającej warunki zabudowy jedynie przez dokonaniem faktycznej zmiany sposobu użytkowania wskazanego obiektu.
Pismem z dnia 2 września 2013 r. M. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Zaskarżonej decyzji zarzuciła:
- 1. naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 105 § 1 k.p.a. poprzez uchylenie decyzji organu pierwszej instancji oraz umorzenie postępowania przed organem pierwszej instancji w sytuacji, gdy z uwagi na charakter oraz przedmiot postępowania, jak również na brak wniosku wnioskodawcy o umorzenie postępowania brak było podstaw do umorzenia postępowania przed organem pierwszej instancji;
- 2. naruszenie przepisów prawa materialnego z art. 59, 60 oraz 61 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez ich niezastosowanie i błędne przyjęcie, że zrealizowanie inwestycji wyklucza możliwość ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji;
- 3. naruszenie art. 7, art. 77, art. 107 § 3 k.p.a. poprzez wydanie zaskarżonej decyzji bez dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w szczególności poprzez pominięcie faktu, że skarżąca dysponuje odpisem decyzji z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] ze stwierdzoną ostatecznością, zaświadczeniem z dnia 19 sierpnia 2008 r. Prezydenta Miasta W. ([...]) potwierdzające zgłoszenie rozpoczęcia robót adaptacyjnych w lokalu przy ulicy [...] w W. i wyrażające zgodę na zmianę sposobu użytkowania przedmiotowego lokalu po upływie 30 dni od daty zgłoszenia.
Wobec powyższego skarżąca wniosła o uwzględnienie na podstawie art. i145 § 1 punkt 1 p.p.s.a. skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi rozwinięto powyższe zarzuty.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).
Oceniając zaskarżoną decyzję w oparciu o wskazane kryteria orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, iż skarga zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. uchylająca decyzję Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] lipca 2008 r. ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego nr [...] na gabinet stomatologiczny mieszczący się na parterze budynku mieszkalnego, zlokalizowanego przy ul. [...] na terenie Dzielnicy [...] w W., zlokalizowanej na działce nr ew. [...] w obrębie [...] i umarzająca postępowanie przed organem I instancji. Zdaniem organu odwoławczego z uwagi na fakt realizacji przymiotowej inwestycji postępowanie w tym przedmiocie stało się bezprzedmiotowe.
W ocenie Sądu zgodzić należy się ze stroną skarżącą, iż żaden z przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 2012.647), nie warunkuje wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy od tego, czy zamierzenia inwestycyjne zostały ' już zrealizowane. Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu jest pierwszym etapem procesu inwestycyjnego i niejako promesą do uzyskania decyzji - pozwolenia na budowę, to jednak przedmiotem postępowania w tego typu sprawach jest wyłącznie sprawdzenie, czy określone we wniosku zamierzenie spełnia warunki określone w art. 61 ust.1 ww. ustawy. Postępowanie to ma charakter abstrakcyjny. Bez znaczenia w tym postępowaniu jest, czy ów konkretny teren jest zagospodarowany i w jaki sposób. Stanowisko to jest zgodne z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych. Orzekający w niniejszej sprawie Sąd w pełni podziela pogląd wyrażony w powołanym przez skarżącą wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2008r. sygn.akt II OSK 30/2007.
Wobec powyższego stwierdzić należy, iż organ II instancji bezpodstawnie uznał, że użytkowanie lokalu, zgodnie z wnioskiem o wydanie warunków zabudowy, a tym samym zmiana sposobu użytkowania przedmiotowego budynku, stanowi o bezprzedmiotowości postępowania w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy. Nie można zgodzić się z SKO, iż realizacja inwestycji zamyka drogę do wydania decyzji o warunkach zabudowy uregulowanej przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Niezależnie od powyższego zauważyć należy, iż skarżąca wyjaśniła, iż podjęte przez nią działania polegające na zmianie przeznaczenie przedmiotowego lokalu były podejmowane w przeświadczeniu, że decyzja z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] była ostateczna, albowiem otrzymała odpis tej decyzji wraz ze stwierdzoną ostatecznością, ponadto w zaświadczeniu z dnia 19 sierpnia 2008 r. Prezydenta Miasta W. ([...]) organ pierwszej instancji wyraził zgodę na zmianę sposobu użytkowania przedmiotowego lokalu po upływie 30 dni od daty zgłoszenia, to jest po 29 sierpnia 2008 r.
Wobec powyższego orzekające ponownie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., uwzględniając wytyczne i ocenę prawną zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 września 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 1125/10 zobowiązane będzie do merytorycznego rozpoznania sprawy w związku z wniesieniem odwołania przez H.M.
Mając na uwadze, iż sąd administracyjny nie czyni własnych ustaleń w sprawie, a jedynie ocenia zaskarżony akt pod względem jego zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, a taka kontrola jest jednak możliwa tylko w warunkach wyczerpujących istotę zagadnień ustaleń faktycznych i prawnych dokonanych przez organ administracyjny rozstrzygający sprawę, za niezbędne Sąd uznał uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi administracji publicznej.
Dlatego też Sąd działając na podstawie art. art. 145 § 1 pkt c) p. p. s. a. orzekł jak w sentencji. Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł o niewykonywaniu zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Jednocześnie Sąd - działając w oparciu o przepis art. 200 p.p.s.a. - zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego. Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p s.a w zw. z § 18 ust.1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013r. poz 461.)