Uzasadnienie
[...] z siedzibą w [...] (dalej jako: "skarżący"), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] uchylające postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia spod egzekucji elementów pieca próżniowego model [...] oraz skrzyń, elementów metalowych i konstrukcji metalowych i umarzające postępowanie pierwszej instancji w całości.
Uzasadniając złożony w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia skarżący podniósł, że wstrzymanie w całości zaskarżonego aktu jest niezbędne do uniknięcia wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Toczące się postępowanie likwidacyjne dotyczy pieca próżniowego o znacznej wartości materialnej. Zdaniem skarżącego, niewstrzymanie wykonania kwestionowanego postanowienia, a w konsekwencji umożliwienie dalszego prowadzenia likwidacji, doprowadzi do przeprowadzenia licytacji i zbycia pieca. Pozbawienie skarżącego jego własności, narazi go na niewspółmierne straty i znaczący uszczerbek finansowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Na wstępie wskazać należy, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów dotyczy tylko takich sytuacji, w których akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i gdy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Innymi słowy, przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie te akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania.
Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (vide: J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 224-225; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt II OSK 3139/13, LEX nr 1420326).
W piśmiennictwie wskazuje się, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich, które nadają się do wykonania. Wykonanie dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających nakazy określonego zachowania lub zakazy określonego zachowania; aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostaną na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś [red.], Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295-296).
W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, którym – na podstawie art. 138 § 2 pkt 2 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) oraz § 3 pkt 1 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 lutego 2011 r. w sprawie rozciągnięcia stosowania przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2011 r., Nr 46 poz. 237) – uchylono postanowienie organu pierwszej instancji i umorzono postępowanie organu pierwszej instancji w całości. Zaskarżone postanowienie posiada cechy rozstrzygnięcia procesowego i nie posiada przymiotu wykonalności - nie rodzi ono żadnych praw, jak też nie nakłada obowiązków nadających się do wykonania. Zarówno jego treść, jak i obowiązujące przepisy prawa nie wiążą z jego wydaniem konieczności zrealizowania określonego stanu rzeczy.
Jego skuteczność może być oceniana wyłącznie przez pryzmat skutku jaki powoduje w sferze procesowej (P. Daniel [red.], Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2013, s. 203).
W tym stanie rzeczy, zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, bowiem nie określa praw i obowiązków, które mogłyby podlegać wykonaniu.
Należy podkreślić, że żądanie wstrzymania czynności likwidacyjnych nie mieści się w granicach rozpatrywanej sprawy, sąd może orzec o udzieleniu ochrony tymczasowej jedynie w odniesieniu do zaskarżonego postanowienia.
Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., sąd postanowił jak w sentencji.