Uzasadnienie
D. O. (dalej: "skarżący") reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania za sporządzenie ekspertyzy dotyczącej zamknięcia składowiska odpadów niebezpiecznych.
Zarządzeniami z dnia 19 września 2019 r. skarżący wezwany został na adres profesjonalnego pełnomocnika do nadesłania pełnomocnictwa dla pełnomocnika do reprezentowania skarżącego przed sądami administracyjnymi, nadesłania numeru PESEL skarżącego, a także do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 349 zł – w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 1 i 7).
Pismem z dnia 7 września 2019 r. pełnomocnik skarżącego przedłożył pełnomocnictwo wraz z opłatą skarbową w wysokości 17,00 zł, a także wskazał numer PESEL skarżącego. Jednocześnie złożył wniosek o zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych (k. 15-18).
Zarządzeniem z dnia 7 listopada 2019 r. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie IV SPP/Wa 500/19 pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
W dniu 30 grudnia 2019 r. wezwano skarżącego uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 349 zł – w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (k. 21).
Z akt sprawy wynika, iż przesyłka sądowa, zawierająca odpis zarządzenia z 30 grudnia 2019 r. została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 15 stycznia 2020 r. (k. 23).
Pełnomocnik skarżącego w dniu 24 stycznia 2020 r. nadał w placówce Poczty Polskiej S.A. pismo opatrzone tą samą datą, stanowiące uzupełnienie braków formalnych, do którego załączył potwierdzenie uiszczenia w dniu 24 stycznia 2020 r. wpisu sądowego od skargi (k. 24-26).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Zarządzeniem z dnia 30 grudnia 2019 r. pełnomocnik skarżącego wezwany został do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 349 zł – w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zasadność tej kwoty wynika wprost z faktu, iż przedmiotem zaskarżenia jest akt, który w bezpośredni sposób nakłada obowiązek uiszczenia należności pieniężnej. Powyższe znajduje odzwierciedlenie w ugruntowanym orzecznictwie NSA, w świetle którego niezależnie od tego, czy mamy do czynienia z postanowieniem ustalającym wysokość należności pieniężnej, czy nakładającym obowiązek jej uiszczenia, zasadnym jest pobranie wpisu stosunkowego, nie zaś stałego (por. II OZ 690/19; II OZ 375/19; II OZ 63/19; I OZ 1040/18; II OZ 761/18 i przywołane tam orzecznictwo; II OZ 736/16; II OZ 1087/15; II OZ 413/12).
Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało przesłane pełnomocnikowi skarżącego pismem z dnia 9 stycznia 2020 r. Powyższa przesyłka została doręczona skarżącemu w dniu 15 stycznia 2020 r., zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 22 stycznia 2020 r. Pełnomocnik skarżącego nadał pismo stanowiące uzupełnienie braków formalnych w dniu 24 stycznia 2020 r., także w tej samej dacie zaksięgowano przelew.
W świetle powyższych okoliczności, skarżący uchybił terminowi, a tym samym nie uczynił zadość wezwaniu Sądu.
W związku z powyższym Sąd był zobligowany wniesioną skargę odrzucić na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., o czym postanowił jak w sentencji.