Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 12 lutego 2013 r. ustanowiono dla E. I. radcę prawnego w sprawie ze skargi wymienionego na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] listopada 2012 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy.
Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] pełnomocnikiem strony wyznaczyła radcę prawnego J. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 marca 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 246/13 stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji.
Wyznaczona przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] pełnomocnik E. I. sporządziła i wniosła w jego imieniu skargę kasacyjną od powołanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 23 grudnia 2014 r. sygn. akt II OSK 1321/13 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 lutego 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 233/15 oddalił skargę E. I. na powołana decyzję Rady do Spraw Uchodźców.
Referendarz sądowy postanowieniem z tego samego dnia przyznał radcy prawnemu J. W. kwotę 660 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy (w postępowaniach przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji oraz w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym) oraz kwotę 151,80 zł stanowiącą stawkę podatku od towarów i usług.
Wyznaczona przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] pełnomocnik skarżącego złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 27 lutego 2015 r., a pod doręczeniu odpisu orzeczenia z uzasadnieniem wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zawarła w niej m.in. wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one zapłacone w całości, ani w części.
W toku postępowania przed Sądem drugiej instancji radca prawny Jolanta Woźniczka złożyła w imieniu skarżącego wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, dołączając do niego załączniki w postaci m.in. raportu organizacji zajmującej się ochroną praw człowieka, wyciągu z raportu agendy rządowej oraz kilku artykułów prasowych. Złożyła również wniosek o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 września 2015 r. sygn. akt II OSK 1401/15 wstrzymującego wykonanie zaskarżonej decyzji, pisma informujące o wystąpieniu przez skarżącego z wnioskiem o sprostowanie danych w rejestrze spraw o nadanie statusu uchodźcy oraz o dokonaniu przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców zmian w tym zakresie, a także pismo informujące o zawarciu przez skarżącego związku małżeńskiego.
Radca prawny J.W. reprezentowała także skarżącego na dwóch rozprawach przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Na drugiej z nich złożyła pismo cofające skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 233/15.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 lutego 2017 r. sygn. akt II OSK 1401/15 umorzył postępowanie kasacyjne.
Adwokat J. W. w piśmie z dnia 17 lutego 2017 r. ponowiła wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej oraz oświadczenie, że koszty te nie zostały zapłacone w całości, ani w części. Zwróciła się o uwzględnienie stopnia skomplikowania sprawy, nakładu pracy pełnomocnika, czasu trwania postępowania i udziału w dwóch rozprawach.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej w przedmiotowej sprawie w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, zakończonym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2017 r., określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490).
Zgodnie z § 15 powołanego rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 (pkt 1), oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego (pkt 2).
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a) tego samego rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawka minimalna wynosi 75 % wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, zakończonym postanowieniem z dnia 17 lutego 2017 r., radca prawny J. W. podjęła w imieniu skarżącego czynności wymienione w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a) powoływanego rozporządzenia. Ponieważ prowadziła ona sprawę przed wydaniem przez Sąd pierwszej instancji wyroku z dnia 27 lutego 2015 r., opłata wynosi 75% stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Niemniej jednak, uwzględniając ponadprzeciętny nakład pracy radcy prawnego J. W., który znalazł wyraz w złożonych w imieniu skarżącego wnioskach i innych pismach procesowych, jak również w uczestnictwie w obydwu rozprawach przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, uznano, że uzasadnione jest podwyższenie wynagrodzenia do 100 % stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia.
Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715) w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805) w zw. § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a) i § 15 pkt 1 oraz § 2 ust. 3 powoływanego rozporządzenia z dnia z dnia 28 września 2002 r., orzeczono jak w postanowieniu.