Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 lutego 2013 r. pełnomocnik skarżącego radca prawny I. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy tj. udział w postępowaniu ze skargi A. M. na decyzję Rady do Spraw Rady do Spraw Uchodźców z [...] września 2012 r. przed Sądem I instancji. Jednocześnie pełnomocnik oświadczył, że koszty udzielonej pomocy prawnej nie zostały pokryte w całości lub w części przez stronę.
Wyrokiem z dnia 8 marca 2013 r. (sygn. akt Iv SA/Wa 2408/12) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. M. na powyższą decyzję. W wyroku Sąd nie rozstrzygnął o wniosku pełnomocnika skarżącego z dnia 13 lutego 2013 r.
Stwierdzono, co następuje:
W myśl zaś art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ostępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie przyznaje wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 tej ustawy.
Z akt sprawy wynika, że wyznaczony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w W., jako pełnomocnik z urzędu A. M., radca prawny I. K. podjął czynności przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. W dniu 14 listopada 2012 r. zapoznał się z aktami sprawy (vide: karta zapoznania z aktami), w dniu 13 lutego 20134 r. sporządził pismo procesowe, w którym ustosunkował się do stanowiska organu administracji wyrażonego w odpowiedzi na skargę (vide: k. 60-61). Ponadto pełnomocnik reprezentował skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie na rozprawie w dniu 8 marca 2013 r. (vide: protokół k. 68).
Zatem radca prawny I. K. dokonał czynności, których koszt ponosi Skarb Państwa według zasad określonych w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" tego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 240 zł.
Do tej kategorii spraw należy także sprawa ze skargi A. M. Oznacza to zatem, że w niniejszej sprawie wynagrodzenie radcy prawnego ustanowionego z urzędu wynosi 240 zł.
Stosownie do treści § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Na tej podstawie pełnomocnikowi skarżącego przyznano wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 240 zł podwyższając powyższą kwotę o stawkę podatku od towarów i usług na podstawie art. 19 pkt 5 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578) w zw. z powołanym § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia.
Wobec powyższego, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" cyt. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, postanowiono, jak w sentencji.