Uzasadnienie
W piśmie z dnia 6 listopada 2014 r., G. M., reprezentowana przez syna T. M., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2014 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] lipca 2014 r. określającą środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacznie oddziaływać na środowisko polegającego na budowie [...] dla [...] wraz z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą w miejscowości B., na działkach nr [...] i [...] i orzekającą o realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia.
Sąd w piśmie z dnia 4 grudnia 2014 r. wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez nadesłanie 1 egzemplarza odpisu skargi własnoręcznie podpisanego, informując również, że odpisem pisma może być też uwierzytelniona fotokopia lub uwierzytelniony wydruk z poczty elektronicznej.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 19 grudnia 2014 r.
W piśmie z dnia 30 grudnia 2014 r. Samorządowe kolegium Odwoławcze w [...] przesłało do Sądu dwa odpisy skargi nadesłane w dniu 23 grudnia 2014 r. przez pełnomocnika skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwaną dalej P.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę gdy nieuzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Zgodnie z art. 47 § 1 Ppsa do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej złożył skargę w pięciu egzemplarzach. W postępowaniu występowała jednak większa liczba uczestników postępowania, w związku z tym Sąd nie dysponował odpisami skargi celem doręczenia ich wszystkim uczestnikom. Dlatego Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do usunięcia tego braku formalnego i nadesłania brakującego 1 egzemplarza skargi.
W uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 przyjęto, że niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.
Należy wskazać, że z akt sprawy wynika, że w piśmie nadanym do organu w dniu 23 grudnia 2014 r. pełnomocnik skarżącej nadesłał do SKO w [...] dwa odpisy skargi. Działania tego nie można uznać za czyniącego zadość wezwaniu Sądu, ponieważ: po pierwsze - w wezwaniu nie wskazano, że braki formalne uzupełnić za pośrednictwem organu, zatem pismo należało wnieść bezpośrednio do Sądu, z zachowaniem określonego terminu. O zachowaniu terminu można by także mówić, gdyby SKO przekazało do Sądu nadesłane przez pełnomocnika skarżącej opisy skargi w wyznaczonym dla niego terminie (tj. do dnia 29 grudnia 2014 r. – ze względu na to, że ostatni dzień terminu tj. 26 grudnia wypadał w dzień ustawowo wolny od pracy, 27 grudnia w sobotę, 28 grudnia w dzień ustawowo wolny od pracy). Tymczasem SKO przekazało nadesłane odpisy w piśmie nadanym w dniu 31 grudnia 2014 r., po drugie: nawet gdyby organ przekazał do Sądu opisy skargi we wskazanym terminie to i tak nie można być uznać, że pełnomocnik skarżącego uzupełnił braki formalne skargi w terminie, ponieważ nadesłane odpisy nie zostały przez niego własnoręcznie podpisane, ani potwierdzone za oryginałem, gdy tymczasem wezwanie Sądu jasno wskazywało na konieczność własnoręcznego podpisania odpisu skargi.
Stwierdzić zatem należy ze nieuzupełnienie przez skarżącego braków formalnych skargi uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w pkt 1 sentencji. W pkt 2 orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.